/
صفحه اصلی
/
خبرخوان
/
ارتباط با ما
/
¤ ۱۳۹۷ شنبه ۲۹ دي
تاریخ ارسال:۱۳۹۳ شنبه ۱۳ ارديبهشت
چاپ خبر
سلسله مباحث سبک زندگی ایرانی اسلامی در جمع اساتید دانشگاه کاشان - جلسه بیست و ششم از واژه سبک زندگی برای توصیف شرایط زندگی انسان استفاده می‌شود و مجموعه‌ای از طرز تلقی‌ها، ارزش‌ها، شیوه‌های رفتار، حالت‌ها و سلیقه‌ها در هر چیزی را در برمی‌گیرد. در بیشتر مواقع مجموعه عناصر سبک زندگی در یک‌جا جمع می‌شوند و افراد در یک سبک زندگی مشترک می‌شوند.

بسم الله الرحمن الرحيم
الحمدلله رب العالمين و الصلاة و السلام علي سيدنا و نبينا أبي القاسم المصطفي محمد صلي الله عليه و آله و علي آله الطيبين الطاهرين.

يكي از موضوعات و مباحث خانواده و فرزندان بحث نامگذاري هست كه در روايات رسيده از پيامبر و ائمه معصومين عليهم السلام تأكيد و توصيه شده است كه نام مبارك روي فرزندان خود بگذاريد كه اين نامها يا مصور به واژه عبد باشد يعني در صدر كلمه واژه عبد باشد، مانند عبدالله، عبدالعزيز، عبدالجبار، عبدالحكيم كه خود اين كلمه نشانه رفته است به سوي بندگي خدا يعني وقتي عبدالله گفته مي‌شود فوراً در ذهنها تبادر مي‌كند، خطور مي‌كند، بندگي و اين نظر روحي و روانشناسي توجه دادن افراد است. اسم طرف است و بحثي هم نمي‌كنند، نام طرف را مي‌‌گويند اما خود نام بردن انسان را متوجه به مبدأ اعلي مي‌كند. يك حلقه ربطي مي‌شود ميان انسان و خداي او. اين بخشي بود كه قبلاً بحث كرديم. از اينگونه اسامي و كلمات كه بگذريم اسم مبارك پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم است و نام انبياء و نام اميرالمومنين عليه السلام، كلمه علي و نام محمد كه خيلي توصيه شده است. اگر بخواهيم وجه آن را تأمل كنيم اين است كه در نامگذاري يك نوع ايجاد ربط است ميان امت و امامت. يعني وقتي كه اسم عده زيادي از مسلمانان به نام محمد باشد، خود اين توجه دهنده است كه انسان به ياد رهبري مي‌افتد. نكته ديگري كه در روايات هست اين است كه فرمودند اگر فرزند پسر باشد مستحب است او را محمد نام بگذاريد ولو موقت، حال دوست داريد اسم ديگر بگذاريد يا فرزندي داريد كه نام او محمد است اما مستحب است كه هفته اول او را محمد نام نهيد و آن وقت از هفتم به بعد مختار هستيد خواه عوض كرده و خواه همين محمد را بگذاريد و اين براي اين است كه رهبري در همه خانواده‌ها بايد اسمش حضور داشته باشد كه توصيه شده است اين است كه در هر خانه‌ايي وقتي كلمه محمد گفته مي‌شود اعضاي خانواده به طور ناخودآگاه چون كلمه محمد براي پيامبر اكرم علم شده و وقتي محمد گفته مي‌شود به طور طبيعي و خودكار ذهنها به سمت ولايت و رهبري هدايت مي‌شود. 
نكته ديگري كه در اين باب سفارش شده است اين است كه اگر فرزندي داريد يا دوستي هست كه نامش محمد است او را تكريم كنيد، به او احترام بگذاريد چون نام رهبري روي اوست كه اگر كسي نام محمد دارد وقتي در جلسه‌ايي وارد مي‌شود او را تكريم كنيد، به او جا دهيد و كسي كه نام محمد دارد، هيچگاه با او ترش رويي نكنيد تنها به احترام نام رهبري. اينها در تعقيب چه مطلبي هستند؟
1. روز ولادت او را ناميدند ولو موقت هفت روز.
2. كسي كه نامش محمد است او را تكريم كنيد.
3. كسي كه محمد است اگر در جلسه‌ايي وارد مي‌شود به او احترام كنيد و به او جا دهيد.
4. كسي كه نامش محمد است با او بداخلاقي نكنيد.
اين چه اثري در خانواده دارد؟ وقتي فرزند شما ببينيد شما حريم براي او قائل هستيد به او ميدان مي‌دهيد و احترام مي‌گذاريد، او را تحويل مي‌گيريد، سوال مي‌شود كه چرا؟ متوجه مي‌شود كه به خاطر اين است كه با رهبر همنام است. به خاطر همنامي با پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله اين تكريمها و احترامها و استقبالها به خاطر اوست و خود اين از نظر روحي مشوق مي‌شود، حالا كه اسم من محمد است بايد اوصاف ديگر رهبر را هم كسب كنم، يعني فرزند به طور ناخودآگاه به سمت ارزشها هدايت مي‌شود كه پيامبر صلي الله عليه و آله داراي چه خلقياتي بوده است؟ چه روحيات و صفاتي داشته است؟ من هم كه نامم محمد است بايد با او هماهنگ باشم. 
روايت زيادي در اين زمينه وجود دارد كه در كتاب وسائل الشيعه، جلد 21، باب 24 از ابواب احكام اولاد، در منابع روايي و منابع حديث روايات زيادي وجود دارد كه در مورد همه مسائل مربوط به خانواده به ريز بحث كردند كه تعدادي از اين ابواب مربوط به مسئله فرزندان است، از توليد تا ازدواج.
1. عن أبي عبدالله ( عليه السلام ) قال: لا يولد لنا ولد إلا سميناه محمدا، فإذا مضى سبعة أيام فإن شئنا غيرنا وإلا تركنا.
در ميان ما خاندان نبوت هيچ پسري پيدا نمي‌كني مگر اينكه اسم را محمد مي‌گذاريم. (اين يك ملاك است) وقتي كه هفت روز از مان تولدش گذشت، اگر خواستيم اسم را عوض كرده، و الا همان اسم باقي مي‌ماند.
2. عن أبي عبدالله عليه السلام، إن النبي صلى الله عليه وآله قال: من ولد له أربعة أولاد لم يسم أحدهم باسمي فقد جفاني.
در بعضي روايات ثلاثه است كه حضرت فرمودند اگر كسي خداوند به او سه پسر بدهد، حال در اين روايت گفته چهار، اگر خداوند به كسي چهار پسر بدهد و هيچكدام از اين تعداد را به نام من نامگذاري نكند، به نام من جفا كرده است. به من كه رهبر هستم، ظلم كرده است. دليل اين امر چيست؟ حال اگر اسم همه انسانهايي روي كره زمين را محمد بگذارند، نفعي براي رهبري ندارد، سودي براي رهبري ندارد، بازده اين مسئله براي خود فرزند است، براي او سودمند است و الا رهبري كه نياز به ما ندارد، نيازي به كسي ندارد. 
3. عن أبي جعفر عليه السلام ـ في حديث ـ أنه قال لابن صغير: ما اسمك؟ قال: محمد، قال: بم تكنى؟ قال: بعلي، فقال أبو جعفر عليه السلام: لقد احتظرت من الشيطان احتظارا شديدا، إن الشيطان إذا سمع مناديا ينادي: يا محمد أو يا علي ذاب كما يذوب الرصاص، حتى إذا سمع مناديا ينادي باسم عدو من أعدائنا اهتز واختال.
از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه فردي در محضر امام بود، حضرت از او سوال كرد كه نام شما چيست؟ عرض كرد اسم من محمد است. حضرت سوال كرد: كنيه شما چيست؟ (همانطور كه مي‌دانيد در عرب يك اسم هست، يك كنيه، يك لقب، همانطور كه در فرهنگ فارسي يك اسم و يك فاميل هست، نام و نام خانوادگي.) عرض كرد: بعلي. سپس حضرت فرمودند كه به تحقيق كه شما به خاطر اين نامي كه داريد از شيطان فاصله گرفتيد، زيرا شيطان وقتي كه مي‌شنود صداي منادي را كه نام كسي را مي‌برد و مي‌گويد محمد، يا علي، اين آب مي‌شود، شيطان از عصبانيت آب مي‌شود كه حتي با واژه مبارك محمد و اسماء حسني هم عصباني مي‌شود. اين علت عصبانيت شيطان چيست، حال كسي اسمش محمد است، چرا عصباني مي‌شود؟ براي اينكه اين كلمه محمد يك كلمه ارزشي است، يك فلش است به مظهر همه خوبيها، وقتي گفته مي‌شود محمد، آن شخصيت پيامبر كه جامع همه صفات فاضله است، همه خوبيها، همه زيبايي‌ها و شيطان هم تفكر و تدبيرش اين است كه همه را به سوي زشتي‌ها هدايت كند. لذا حضرت فرمودند: إن الشيطان إذا سمع مناديا ينادي: يا محمد أو يا علي ذاب كما يذوب الرصاص؛ آب مي‌شود همانطور كه سرب را در آتش حرارت مي‌دهند و آب مي‌شود.
بنابراين ما بايد نام فرزندانمان را چيزي بگذاريم كه مظهر زيبايي‌ها باشد، مظهر خوبيها باشد. نشانه برود به سوي خوبيها. 
عكس اين مسئله عكس است و اگر شيطان بشنود كه نام يكي از دشمنان ما را بر زبان جاري مي‌كنند خوشحال مي‌شود، از اسمائي كه در برابر جبهه حق بودند، حتى إذا سمع مناديا ينادي باسم عدو من أعدائنا اهتز واختال. 
4. عن محمد بن سنان، عن أبي هارون مولى آل جعدة قال: كنت جليسا لابي عبدالله عليه السلام بالمدينة ففقدني أياما، ثم إني جئت إليه فقال: لم أرك منذ أيام يا أبا هارون؟! فقلت: ولد لي غلام، فقال: بارك الله لك، فما سميته؟ قلت: سميته محمدا، فأقبل بخده نحو الارض وهو يقول: محمّد محمّد محمّد، حتّى كاد يلصق خده بالارض، ثم قال: بنفسي وبولدي وبأهلي وبأبوي وبأهل الارض كلهم جميعا الفداء لرسول الله صلى الله عليه وآله، لا تسبه، ولا تضربه، ولا تسئ إليه، واعلم أنه ليس في الارض دار فيها اسم محمد إلا وهي تقدس كل يوم.
راوي مي‌گويد كه در نشستي در محضر امام صادق عليه السلام بودم و مدتي مسافرت بودم و حضرت را زيارت نكردم. بعد از مدتي محضر امام شرفياب شدم حضرت فرمودند مدتي است كه شما را نمي‌بينيم. راوي مي‌گويد به امام عرض كردم آقاجان خدا به ما فرزندي پسر عطا كرده است. حضرت فرمودند به شما تبريك مي‌گوييم كه خداوند به شما فرزند داده است. امام سوال كردند نامش را چه نهاديد؟ (امام حساسيت دارد كه يكي از يارانش از پيروانش كه خدا به او بچه داده نامش را چه گذاشته است.) عرض كرد: نامش را محمد گذاشتم. حضرت منقلب شد و با حالت خاصي سه بار فرمودند: محمد، محمد، محمد. راوي مي‌گويد آقا به گونه‌ايي خم شد كه نزديك بود صورت حضرت به زمين برسد. بعد به من فرمود: به جان خودم و به جان فرزندانم و خاندانم و پدرم و جانم همه اهل زمين فداي رسول خدا باشد. بعد حضرت به من رو كردند و فرمودند به كودكي كه نام او را محمد گذاشتي، هيچگاه سب نكني، به او فحش ندهي، او را كتك نزني، با او بد رفتاري نكني. بعد فرمودند: در روي زمين هيچ خانه‌ايي نيست كه يكي از اعضاي خانواده نامش محمد باشد مگر اينكه آن روز، هر روز آن خانه مورد تقديس و تكريم قرار مي‌گيرد. 
5. قال الرضا عليه السلام: البيت الذي فيه محمد يصبح أهله بخير ويمسون بخير.
حضرت فرمودند خانه‌ايي كه در آن نام محمد وجود داشته باشد، هميشه اهل آن خانه صبح را به خير شروع مي‌كنند. 
نكته ديگر كه اشاره كرديم، وقتي كه فرزند را با واژه محمد نامگذاري مي‌كنيد، او را تكريم كنيد به احترام هم نام او كه پيامبر است. 
6. عن النبي صلى الله عليه وآله قال: إذا سميتم الولد محمدا فأكرموه، وأوسعوا له في المجلس، ولا تقبحوا له وجها.
متأسفانه در گذشته چنين بوده كه فرهنگ اجتماعي چنين بوده كه بچه‌ها را تحويل نمي‌گرفتند و در عرف عوام وقتي بچه‌ايي مي‌خواست وارد مجلس شود، او را بيرون مي‌كردند. لذا حضرت فرمودند: بچه‌ها را در مجالس جا دهيد، آنها را تكريم كنيد، به آنها شخصيت دهيد. بعضي افراد كم رو و بعضي پر رو هستند، اين معلول نحوه تربيت خانوادگي است، بچه در دوران طفوليت اگر محروميتي ديده باشد، مثلاً مادرش فوت كرده، زير دست زن بابا افتاده، يا پدر فوت كرده و زير دست شوهر مادر افتاده است. يا محروميتهاي ديگر در زندگي پدر و مادر به او ميدان ندادند، وقتي بزرگ مي‌شود براي خود احترامي قائل نيست، موقع سخن گفتن تشكيك مي‌كند كه آيا بگويم، آيا نگويم. نمي‌تواند درست سخن بگويد و خودش هم دليلش را نمي‌داند. اين برمي‌گردد به دوران طفوليت و تربيت خانواده. لذا در اسلام گفته شده كه به بچه ميدان داده شود، هم نام خوب روي آنها بگذاريد و هم به آنها ميدان دهيد، هم اجازه دهيد به جامعه بيايند. در آداب تربيت بيان خواهيم كرد كه روايت داريم بچه را هفت سال آزاد بگذاريد، چون در بچه خلأيي هست، كمبودي هست كه بايد اين كمبود جبران شود، اينگونه نيست كه به سراغ هر بازي كه رفت او را منع كنيد. در بعضي ورايات هست كه فرزند در هفت سال اول آقاست، يعني هيچ به او نگوييد، بگذاريد به حال خودش باشد. آن خلأيي كه در وجودش هست بايد اشباع شود. هفت سال دوم دوران آموزشي است تا چهارده سالگي، هفت سال سوم يعني بين چهارده تا بيست و يك، دوران مشاوره دادن به اوست. چون پدر بايد بچه چهارده ساله را تا بيست و يك سالگي با خودش هر كجا مي‌رود، ببرد تا جامعه را ببيند، مجلس را ببيند، مردم را ببيند، نحوه ورود و خروج در جلسه را ببيند، نحوه حرف زدن با ديگران را ياد بگيرد. اين است كه در اين روايت كه از پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله نقل شده مي‌فرمايد:
1. وقتي فرزندتان را به نام محمد نامگذراي كرديد، او را تكريم كنيد. 
2. وقتي بچه وارد جلسه مي‌شود پدر او را در كنار خود جا دهد، نه اينكه او را بي محلي كنند.
3. هيچگاه ترش رويي با بچه نكنيد.
7. عن النبي صلى الله عليه وآله قال: ما من قوم كانت لهم مشورة فحضر من اسمه محمد أو أحمد فأدخلوه في مشورتهم إلا كان خيرا لهم.
پيامبر صلى الله عليه وآله فرمودند هيچ قومي نيست كه كسي نام محمد داشته باشد و او را در تبادل نظر و مشاوره شريك كرده باشند مگر اينكه نتيجه آن مشاوره خير باشد. 
يعني اگر كسي نامش محمد است به بركت همين واژه او را در مذاكرات و مشاوره راه بدهيد، اين به نفع است.
8. عن ابن عباس قال: إذا كان يوم القيامة نادى مناد: ألا ليقم كل من اسمه محمد فليدخل الجنة لكرامة سميه محمد صلى الله عليه وآله.
ابن عباس نقل كرده روز قيامت كه رستاخيز فرا مي‌رسد، منادي ندا مي‌دهد: هر كسي نامش محمد است، بلند شود و وارد بهشت شود، به احترام نام پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم.
در باب ديگري هست كه بعد از نام پيامبر نام حضرت علي عليه السلام كه روايات زيادي در اين زمينه بيان شده كه مشابه همين رواياتي است كه بيان كرديم كه نام علي را روي فرزندان خود بگذاريد. در ماجرايي نماينده خليفه عباسي، امام سجاد عليه السلام براي مسئله‌ايي به حضورشان رفتند و خليفه سوال كرد كه نام شما چيست؟ حضرت فرمود نام من علي است. او سوال كرد كه شما چند برادر هستيد كه همه نامتان علي است؛ علي اكبر، علي اصغر. مي‌گويد به خانه برگشتم و به پدرم عرض كردم كه حاكم شهر از من سوال كرد كه چرا شما نامتان علي است؟ حضرت فرمود اگر خداوند هر چه به من پسر بدهد، همه را علي مي‌گذارم. 
اين مسئله سياسي است، يعني به كوري چشم دشمنان ولايت كساني كه در برابر ولايت و علي ابن ابيطالب عليه السلام قد علم كردند، به كوري چشم همه اينها من هر چه پسر داشته باشم، نامش را علي خواهم گذاشت.
مطلب جديد و زيبايي هست كه در باب 51 بيان شده كه شايد كمتر به گوش افراد جامعه رسيده باشد يا اصلاً نشنيده باشند، يكي از چيزهايي كه در آداب تربيت فرزند توصيه شده، سوراخ گوش راست و گوش چپ در روز هفتم است. در آداب اجتماعي و خانوادگي ما اينگونه است كه اگر مولود دختر باشد، گوشش را سوراخ مي‌كنند، دليل اين را هم نمي‌دانند، تصور مي‌كنند براي تزئين است كه گوشواره گوش كنند اما رواياتي كه وارد شده سوراخ كردن گوش پسر را توصيه كردند، منتهي گوش راست را از پايين سوراخ مي‌كنند، روي نرمي، گوش چپ را از بالا سوراخ مي‌كنند. حال بايد علم امروز جواب دهد كه سوراخ كردن نرمي گوش راست چه تأثير فيزيكي روي بچه دارد و سوراخ كردن گوش چپ آن هم از بالا چه تأثيري دارد؟
1. عن أبي عبدالله عليه السلام قال: إن ثقب أذن الغلام من السنة وختانه لسبعة أيام من السنة.
حضرت فرمودند سوراخ كردن گوش غلام (پسر) جزء سنتهاي الهي است و ختنه كردن بچه در روز هفتم جزء سنتهاي الهي است. 
حال گاهي خانواده‌ها به دليل اينكه توجه ندارند مسامحه كرده و اين كار را عقب مي‌اندازند كه اين كار آثار بهداشتي دارد.
در روايتي هست كه كسي از وجود حضرت رضا عليه السلام سوال كرد كه آقاجان زمان تبريك گفتن به خانواده و خانمي كه تازه بچه‌دار شده چه زماني است؟ (بعضي توجه ندارند و ممكن است روز اول بروند) دستور داده شده كه روز هفتم برويد، براي اينكه هفت روز از مان ولادت گذشته و اين خانم يك آرامش روحي پيدا كرده، چون وضع حمل كار بسيار سنگيني است، لذا وقتي خانمها زايمان مي‌كنند، خداوند هر چه گناه داشته باشند، مي‌بخشد. كار بسيار دشواري است. لذا گفتند اگر مي‌خواهيد تبريك بگوييد روز هفتم باشد كه كاملاً آرامش پيدا كرده است. آمادگي دارد، اخلاقش بجاست. راوي مي‌گويد از حضرت سوال كردم كه تهنيت گفتن براي ولادت چه زماني است؟ حضرت فرمودند: زماني كه خداوند امام حسن عليه السلام را به حضرت زهرا سلام الله عليها عطا كرد، جبرئيل نازل شد بر وجود مبارك پيامبر صلي الله عليه و آله و در روز هفتم جبرئيل نازل شد و تبريك گفت و اين خود ملاكي است و امر كرد كه در روز هفتم نامگذاري كنند و كنيه گذاري كنند و سر مولود را بتراشند و روز هفتم عقيقه كنند و روز هفتم گوشش را سوراخ كنند. امام حسن عليه السلام دختر نبوده بلكه پسر بوده و جبرئيل نازل شده و فرموده روز هفتم گوش را سوراخ كنيد، حال چه چيزي در درون گوش است كه با سوراخ كردن خارج مي‌شود؟ چه آثاري دارد؟ بايد در آزمايشات علمي تحقيق كرد كه جواب اين سوالات چيست؟
سپس حضرت رضا عليه السلام فرمودند وقتي كه خداوند امام حسين عليه السلام را به حضرت زهرا سلام الله عليها دادند، همين صحنه تكرار شد يعني روز هفتم جبرئيل نازل شد و تبريك گفت و توصيه به نامگذاري كرد، عقيقه كردن، حلق رأس و معادل آن طلا و نقره دادن و گوشها را سوراخ كردن.
مسئله ختنه هم مسئله مهمي است كه توصيه شده از روز هفتم عقب نياندازيد. ممكن است بعضي بگويند هوا سرد است، هوا گرم است، اتفاقاً در دوران ابتداي ولادت، روز هفتم تا زماني كه بچه خيلي غذاخور نشده، آن ادراري كه از او خارج مي‌شود ميكروب ندارد، اين از نظر علمي بايد تحقيق كرد كه ميكروب ندارد و خود او براي زخم پانسمان است، ضدعفوني مي‌كند، اما هر چه كه بزرگتر مي‌شود، تغذيه مي‌كند، ادرار كودك ميكروب خواهد داشت و اذيت خواهد شد. لذا توصيه شده كه از روز هفتم چه هوا سرد باشد و چه هوا گرم باشد، ختنه را انجام دهيم. البته بايد مراقبت كرد.
در پايان به مناسبت اينكه امروز سالروز شهادت امام هادي عليه السلام جد بزرگوار امام عصر ارواحنافداه است، يك جمله حكمتي را به عنوان يادگار خدمت شما عزيزان عرض مي‌كنم، البته با اين تقاضا كه يادداشت كنيد كه بسيار مفيد است، اين حكمتها قناعت به حافظه نشود كه گاهي انسان دچار نسيان مي‌شود. در آداب آموزشي داريم كه العلم وحش؛ علم وحشي است، اگر حفظ كنيد فرار مي‌كند و اگر كتابت شود، مي‌ماند. در مواعظ امام هادي عليه السلام هست كه فرمودند: اُذْکُرْ مَصْرَعَکَ بَينَ يدَي اَهْلِکَ وَلا طَبِيبَ يمْنَعُکَ وَلا حَبِيبَ ينْفَعُکَ.
مصرع يعني در بستر خوابيدن، به زمين افتادن، حضرت مي‌فرمايند به ياد بياور آنگاه كه شما در ميان جمع خانواده در بستر احتضار خوابيده‌ايد. به ياد آن لحظه‌ايي كه در بستر مرگ افتاده و فرزندان و خانواده در گرداگرد شما حلقه زدند، ديگر در آن لحظه هيچ پزشكي نمي‌تواند از مرگ ممانعت كند، از عهده هيچ طبيبي بر نمي‌آيد و هيچ دوستي هم نيست كه بتواند به شما سودي برساند. يكي از مسائل تربيتي كه در آيات قرآن داريم اين است كه انسان هميشه بايد به ياد مرگ باشد، فراموش نكند چون فراموشي مرگ، فراموشي مسئوليت است. انساني كه توجه ندارد كه در آينده چه خواهد شد، مورد سوال قرار مي‌گيرد. بيخيال و بي تفاوت است ولي انساني كه هميشه احساس مسئوليت مي‌كند، در مسير صحيح حركت مي‌كند. انشاءالله خداوند همه ما را متوجه و متذكر قبر و قيامت و سوال و برزخ و نكير و منكر و پل صراط قرار دهد.
"والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته"

مطالب مرتبط
کاشان - خیابان شهید بهشتی - کوچه جمال آباد - دفتر نماینده مقام معظم رهبری و امام جمعه کاشان - کدپستی: ۸۷۱۴۶۷۸۳۸۹
تلفن: ۵۵۷۸۱۸۱ - ۵۵۷۸۸۸۸ - ۵۵۷۲۲۴۴ (۰۳۱)
نمابر: ۵۵۷۸۱۸۲ (۰۳۱)
© کلیه حقوق مادی و معنوی برای پایگاه اطلاع رسانی سفیر ولایت محفوظ است. استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.