/
صفحه اصلی
/
خبرخوان
/
ارتباط با ما
/
¤ ۱۳۹۶ چهارشنبه ۲۲ آذر
تاریخ ارسال:۱۳۹۵ دوشنبه ۴ بهمن
چاپ خبر
تفسیر قرآن کریم - سوره آل عمران آیات 133 الی 136 - مورخ چهارم بهمن ماه 1395 تفسیر قرآن کریم - سوره آل عمران آیات 133 الی 136 - مورخ چهارم بهمن ماه 1395

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی القاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین الاطهرین؛ اللهم أخرجنا من ظلمات الوهم واكرمني بنور الفهم؛ اللهم افتح أبواب مدائن معرفتك و أدخلنا فيها و عرفنا جميع مراتبها و منازلها و مقاماتها و ارفعنا إلي أعلي مراتبها
آمين يا رب العالمين

وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ﴿۱۳۳﴾
و براى نيل به آمرزشى از پروردگار خود و بهشتى كه پهنايش [به قدر] آسمانها و زمين است [و] براى پرهيزگاران آماده شده است بشتابيد (۱۳۳)

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۳۴﴾
همانان كه در فراخى و تنگى انفاق مى كنند و خشم خود را فرو مى ‏برند و از مردم در مى‏ گذرند و خداوند نكوكاران را دوست دارد (۱۳۴)

وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿۱۳۵﴾
و آنان كه چون كار زشتى كنند يا بر خود ستم روا دارند خدا را به ياد مى ‏آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‏ خواهند و چه كسى جز خدا گناهان را مى ‏آمرزد و بر آنچه مرتكب شده‏ اند با آنكه مى‏ دانند [كه گناه است] پافشارى نمى كنند (۱۳۵)

أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿۱۳۶﴾ 
آنان پاداششان آمرزشى از جانب پروردگارشان و بوستانهايى است كه از زير [درختان] آن جويبارها روان است جاودانه در آن بمانند و پاداش اهل عمل چه نيكوست (۱۳۶)

*** *** ***

بعد از گذر از آیاتی که مربوط به تحریم ربا بود، در این آیات خداوند بندگان را تشویق و دستور می دهد به پیشروی و سرعت عمل به سوی کارهای نیک؛ کارهایی که موجب غفران الهی می شود، موجب نزول رحمت خداوند می شود.

آیه 133:
وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ﴿۱۳۳﴾
یکی از نشانه های اهل ایمان و تقوا این است که همانطور که اهل دنیا راجع به مسائل دنیویشان حسابگر هستند و حتی ریال را هم حساب می کنند؛ همانطور که اهل دنیا در دنیا حسابگر هستند، اهل معنا و معرفت و تقوا هم درباره آخرت حسابگر هستند. هر چیزی که موجب رضایت خداوند سبحان و باعث تقرب به ساحت مقدس حضرت حق شود پیش قدم هستند. در جامعه ما هم هست، افرادی که هر جایی کار خیر باشد حضور دارند. اگر مسجد است، اگر نماز جماعت است، اگر نماز جمعه است، اگر کمک به فقرا است، اگر رسیدگی به نیازمندان است، اگر درمانده ای است، اگر زندانی به خاطر بدهی های مالی هست، می بینید که افراد حضور دارند. این نشانه اهل تقوا و ایمان است. خداوند می فرماید: «وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ» چیزهایی که باعث غفران و رحمت و بخشش الهی می شود. تنبل نباشید. چطور در مسابقات دو ده بیست نفر با هم مسابق می دهند و هر کدام تلاش می کنند که نفر اول باشند و تمام تلاششان را می کنند. اهل ایمان و کسانی که حسابگر هستند در مسائل ارزشی مثل مسابقات دو میدانی هستند و تلاش می کنند جزو نفرات اول و دوم و سوم باشند.
«وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ» این مطلب اول. مطلب دوم: «وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ» بشتابید به سوی آنچه که باعث غفران خداوند می شود و بشتابید به سوی بهشت. بهشتی که عرضش معادل با عرض همه آسمان ها و زمین است. «أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ» این بهشت را برای اهل تقوا فراهم کردیم. دستمزد و پاداش است برای اهل تقوا که در دنیا همه سختی ها و کمبودها و محدودیت ها و محرومیت ها را تحمل کردند و با نفس خودشان مبارزه کردند. هر چه نفس التماس کرد آن را سرکوب کردند و به جای آن به عقل میدان دادند. این جنت متعلق به متقین است. «وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ» اُعِدَّت یعنی آماده شده است، پیش ساخته است.
نکته ای که در اینجا هست این است که می فرماید بهشتی که عرضش مساوی با عرض آسمان ها و زمین است. پس جهنم کجا است؟ اگر بهشت همه عالم هستی را تصرف کرده است پس جای جهنم کجا است؟ نکته ای است که مفسرین به آن پرداخته اند. اینجا در این مقام است که خداوند می خواهد بفرماید طول و عرض و حجم بهشت قابل محاسبه نیست. نمی توان محاسبه کرد که چقدر است. اصلاً عالم آخرت و برزخ را نمی توان با دنیا مقایسه کرد. اصلاً معادلات و محاسبات آخرت چیز دیگری است. برای مایی که در فضای تنگ و تاریک دنیا قرار گرفته ایم مسائل آخرت برایمان قابل درک نیست و نمی توانیم بفهمیم. مثلاً آن جنینی که در رحم مادر است؛ در یک عالم است. حالا شما بخواهید دنیا را برای جنینی که در رحم مادر است توصیف کنید، بگویید دنیایی است که آفتاب و ماه و ستارگان و دریا و اقیانوس است نمی فهمد چون فضای رحم با فضای دنیا فرق می کند. فضای دنیا هم با فضای آخرت فرق می کند. همانطور که آن جنین در فضای رحم مادر نمی تواند محاسبات دنیای ما را درک کند، ما هم نمی توانیم محاسبات عالم برزخ و آخرت را درک کنیم. خداوند یک کلیات و تصویری را مشابه با آخرت برای ما توصیف کرده است. مثلاً انگور بهشت؛ ما در دنیا هم انگور داریم اما انگور و انار بهشت با دنیا قابل قیاس نیست؛ اصلاً نعمت های بهشت با دنیا قابل قیاس نیست. 
لذا در روایات بعضی از وجود مبارک نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم سؤال کرده اند: یا رسول الله (ص) «وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ» پس جهنم کجا است؟ اگر بهشت آنقدر گسترده و وسیع است که همه آسمان ها و زمین را اشغال کرده است پس جهنم کجا است؟ حضرت فرمودند روز که می آید شب کجا است؟ حضرت این را به عنوان مثال بیان کرده اند و می خواهند بفرمایند که ما نمی فهمیم. فکر و فهم و عقل ما قد نمی دهد. الان شب آمده پس روز کجا است؟ برای خودش حساب و کتاب دارد. «يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ». عالم آخرت هم همینطور است. حضرت می خواهد بگوید روی این موضوع فکر کنید که فکرتان به جایی قد نمی‌دهد.
«وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِين» خوشا به حال متقین. حالا این متقیان چه کسانی هستند؟ آدرس و نشانه متقین چیست؟ از کجا تشخیص دهیم که متقین چه کسانی هستند؟
خداوند در آیه بعدی متقین را نشان می دهد.

آیه 134:
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۳۴﴾
یکی از علامت های اهل تقوا این است که اهل انفاق هستند؛ دستشان باز است، سخاوتمند هستند. بخیل نیستند. فرق هم نمی کند چه وضع مالی خوبی داشته باشند یا اینکه نداشته باشند. «الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ» فی السرا یعنی در شرایط مثبت، در زمانی که امکانات دارد، در موقعیت هایی که وضع اقتصادی خوب است؛ والضرا یعنی در سختی. کسانی که اهل انفاق هستند هم در موقعی که امکانات دارند و هم در سختی ها. این یکی از نشانه های اهل تقوا است. «الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ» اهل انفاق هستند، هم در خوشی ها و خوبی و در شرایطی که امکانات دارند و هم در سختی و تنگدستی.
«وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ» اهل تقوا مثل بعضی ها نیستند که زود از کوره در بروند. اگر سر به سرشان هم بگذارید هیچ چیزی نمی گویند؛ با طمأنینه از کنار شما عبور می کنند. «وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا». خیلی سبک و راحت عبور می کنند. «وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا» ما مخلص شما هم هستید؛ بد و بیراه می گویند اما می گوید ما به شما ارادت داریم، خدا به شما خیر دهد، خدا پدر شما را رحمت کند. «وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ» کَظم یعنی بستن. کظم غیظ؛ در عربی مشکی را که پر از آب می کنند برای اینکه آب ها بیرون نریزد سر مشک را با نخ مخصوصی محکم می بندند که قطره ای از آب بیرون نریزد، این را کظم می گویند. کظم یعنی وقتی گلوی انسان پر از خشم و عصبانیت می شود این گلو را محکم می بندند. نمی توانید آن را به عکس العمل وادار کنید که کاری کند. این نشانه دوم است. اهل انتقام جویی نیست. اگر کسی او را آزار رساند سربه سر او بگذارد.
«وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ» اهل عفو و بخشش هستند. اگر کسی اشتباه و اهانتی کرد کلام و سخن بدی گفت و بعد پیشمان شد و خواست عذر خواهی کند او می گوید اصلاً ناراحت نباش اشکالی ندارد. اهل عفو بخشش هستند. عفو و بخشش یکی از صفات حضرت حق است. ذات اقدس ربوبی جل و اعلی به همان اندازه که بزرگ است عفو او هم بزرگ است. خدایی که می خواهد میلیاردها انسان را اداره کند اینطور نیست که با یک اشتباه عبد و بنده عصبانی شود. اهل تقوا هم همینطور هستند. اگر کسی اهانت و توهین و زخم زبانی به آن ها بزند «وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ».
«وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ» خداوند محسن است و محسنین را هم دوست دارد. «يا مُحْسِنُ قَدْ أَتاكَ المـُسِيءُ».
این ها نشان های اهل تقوا است. انفاق در داشتن و نداشتن؛ فرونشاندن خشم؛ عفو از مردم.
در روایات ذکر شده است که وجود مبارک آقا امام سجاد علیه السلام، روزی کنیزان ظرف آبی را روی دست آقا می ریختند و آقا دستش را می شست، کنیز هواسش پرت شد. در قدیم آفتابه ها مسی و خیلی سنگین بود. این آفتابه مسی از دست این دختر افتاد و به صورت آقا امام سجاد (ع) برخورد کرد. آقا نگاهی کرد. ببینید هم نشینی چقدر مؤثر است. کسی که در مکتب امامت رشد می کند و آموزش پیدا می کند چقدر چیزی می فهمد. دخترک وقتی فهمید آقا ناراحت شده اند این آیه را خواند: «وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ» آقا سرش را پایین انداخت. بعد عرض کرد: «وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ». بار سوم عرض کرد: «وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ». آقا امام سجاد علیه السلام او را آزاد کرد. کظم غیظ که بود، بعد از آن هم عفو کرد، و او را در راه خدا آزاد کرد.
آیه 135:
وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿۱۳۵﴾
در آیه 134 سه نشانه و علامت از اهل تقوا بیان شد: 1. انفاق 2. کظم غیظ 3. عفو؛ صفت چهارم: «وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ» یکی از علامت ها و نشانه های اهل تقوا این است که اگر گناه کبیره ای انجام داد؛ فاحشه گناه بزرگ و کبیره است. البته در آیات و روایت بیشتر اوقات منظور از فحشا نعوذبالله عمل جنسی است. «وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ» یا اینکه فحشایی نکرده، اما به خودش ظلم کرده است، یعنی گناه صغیره انجام داده است، یا گناه کبیره ای غیر از فحشا، مثلاً غیبت کرده، دروغ گفته، حق کسی را پایمال کرده است. «إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ» تنشان می لرزد و به یاد خدا می افتند که عجب اشتباهی کردم. وقتی به یاد خدا افتادند استغفار می کنند. «ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ» از خداوند طلب بخشش می کنند.
و بعد هم می فرماید غیر از نزد خدا پیش چه کسی می خواهید بروید؟ کیست که مشکل ما را حل کند غیر از خدا؟ «وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ» غیر از خدای سبحان کیست که ما را ببخشد. این هم نشانه دیگر.
نشانه پنجم: «وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا» اهل تقوا کسانی هستند که اگر اشتباهی کردند و بعد توبه کردند مجدد بر نمی گردند و اشتباه را تکرار کنند. گناه و اشتباهی کردند و توبه کردند اما دوباره بازگشت به گناه ندارند. گناهی را که انجام دادند در آن اصرار ندارند. «وَهُمْ يَعْلَمُونَ».

آیه 132:
أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿۱۳۶﴾ 
پاداش اهل تقوا که نشانه های آنان: انفاق و کظم غیظ و عفو و ترک و توبه گناهان است «جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ» بخشش خداوند سبحان است. وقتی خداوند ببیند که بنده‌اش برگشته است استقبال می کند. خداوند ارحم الراحمین است. چطور وقتی فرزند خانواده اشتباه کرد و قهر کرد، بعد که پشیمان شد و به خانه برگشت از مادر اجازه خواست که می توانم وارد شوم یا خیر؛ مادر به استقبال او می رود و او را در آغوش می گیرد. مهربانی مادر شعاعی است از رحمت واسعه الهی. شما ملاحظه می فرمایید الان چند میلیارد انسان روی کره زمین هستند؛ همه این ها نسبت به فرزندانشان عاطفه دارند و مهربان هستند. از انسان ها که عبور کنیم به حیوانات می رسیم؛ پرندگان را دیده اید که مادر صبح از لانه بیرون می رود تا دانه ای پیدا کند و به جوجه ها بدهد. این محبت را چه کسی در دل این پرنده گذاشته است؟ حیوانات دریایی، زمینی، دریایی؛ این ها ذره ای از رحمت واسعه الهی را دارند. 
در روایات هست و مفسرین هم ذکر کرده اند که رحمت خدای سبحان صد درجه است؛ یک درجه از این صد درجه را خداوند تقسیم خلق کرده است. خلایق اعم از انسان و پرنده و چرنده و خزنده؛ از آغاز تا پایان. موجودات جاندار چه انسان و چه حیوان عاطفه ای که نسبت به هم دارند چه کسی به آن ها این لطف و محبت را داده است. این ها مظهر رحمت واسه الهی هستند.
لذا خداوند وقتی بندگانش اراده کردند که به سمت و سوی خداوند برگردند او هم پاداش خوبی به بندگان می دهد. «أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ» بوستان ها و گلستان ها و باغستان های زیادی که به فکر و فهم ما نمی رسد و برایمان قابل درک نیست. در کنارش نهرهای آب و عسل و شیر جاری است. «خَالِدِينَ فِيهَا» حضور در این بهشت موقت نیست. حضور در دنیا موقت است. بهترین جاها را می گیرند، در کنار دریا و هتل های گرانقیمت اما تا آخر نمی توانند بمانند، آن هزینه های سنگین را نمی توانند تحمل کنند، چند شب می مانند و خارج می شوند. یا کسانی که کاخ و قصر می سازند و بعد هم تشریف می برند. ابدی نیست، همه باید بروند. اما بهشت ابدیت دارد، جابجایی و هجرت و مسافرت ندارد. خلود یعنی دائم و ابدیت. «وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ» چه زیبا است پاداش کسانی که اهل عمل هستند.

روایاتی برای توضیح این آیات وجود دارد.
«وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً». در روایات مفسرین همچون مرحوم علامه طباطبایی رضوان الله تعالی علیه ذکر کرده‌اند که شأن نزول این آیه ماجرای بهلول نباش است. نباش از واژه نبش است. کسانی که می مردند و به قبرستان می بردند همان شب اول این شخص نبش قبر می کرده و کفن میت را می دزید. شبی یکی از دختران انصار از دنیا می رود. دختر جوان و زیبایی بوده است؛ بعد از دفن نبش قبر می کند و کفن او را جدا می کند. شیطان او را وسوسه می کند و آن کاری که نباید انجام دهد را انجام می دهد. وقتی پشت می کند جنازه میت آه می کشد که مرا آلوده کردی، من چگونه برهنه در قیامت محشور شوم. این جوان متوجه گناه بزرگش می شود. از شهر خارج می شود و به کوه پناه می برد. شب و روز گریه می کند. آن قدر گریه و زاری می کند که اهالی مدینه دلشان به حال او می سوزد. خدمت وجود مبارک نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم می آیند و عرض می کنند یا رسول الله (ص) کسی هست که چنین کاری کرده و به کوه پناهنده شده و مشغول گریه و زاری و استغفرار است. پیامبر (ص) می فرماید او را بیاورید. وقتی می آید جوان شروع به عجز و ناله می کند. پیامبر (ص) می فرماید گناه تو بزرگتر است یا کوه ها؟ گناه تو بزرگتر است یا عفو الهی؟ جواب می دهد گناه من بیش از همه این ها است. پیامبر (ص) خیلی ناراحت می شود و می گوید او را ببرید. کسی که چنین گناهی کرده است من نمی خواهم او را ببینم. دوباره به کوهستان می رود. این آیه بر پیامبر نازل می شود: «وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ». این آیه بر پیامبر (ص) نازل می شود. به هر حال او کجا می خواهد برود؟ چه کسی او را غیر از خدا تحویل می گیرد. بنده من است و اشتباه کرده است. چهل شبانه روز در کوهستان استغفرار می کند. ای پیامبر(ص) من گناه او را بخشیدم. توبه او را بخشیدم. او را بیاورید. پیامبر (ص) به دنبالش می فرستند و او را می آورند. «وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ» و خداوند او را می‌بخشد.

الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد 
اللهم انا نَسئَلُک و نَدعُوک بِاسمِکَ العَظیمِ الاَعظَم الاَعَزِ العَجَّلِ الاَکرَم یا الله
پروردگارا؛ به اسماء اعظمت در ظهور آقا و سید و سرور و سالار ما امام عصر ارواحنا فداه تعجیل بفرما؛
پروردگارا؛ همه ما را، نسل ما را، فرزندان ما را از یاران حقیقی آن حضرت قرار بده؛
پروردگارا؛ مرگ ما را شهادت در راه خودت، زیر پرچم نبیت در کنار ولی ات مقرر بفرما؛
پروردگارا؛ روح و رحمت و رضوان واسعه خودت را بر روح بلند امام، شهدا و گذشتگان را نازل بفرما؛
 نظام مقدس جمهوری اسلامی، مقام معظم رهبری، جوانان عزیز ما، نوامیس ما، نیرو های مسلح ما را محافظت بفرما؛
والسلام عليکم و رحمه الله و برکاته

برچسب ها
مطالب مرتبط
کاشان - خیابان شهید بهشتی - کوچه جمال آباد - دفتر نماینده مقام معظم رهبری و امام جمعه کاشان - کدپستی: ۸۷۱۴۶۷۸۳۸۹
تلفن: ۵۵۷۸۱۸۱ - ۵۵۷۸۸۸۸ - ۵۵۷۲۲۴۴ (۰۳۱)
نمابر: ۵۵۷۸۱۸۲ (۰۳۱)
© کلیه حقوق مادی و معنوی برای پایگاه اطلاع رسانی سفیر ولایت محفوظ است. استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.