بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
اَلْحَمْدُ وَالثَّنَاءُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَصَلِّ عَلَى عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَصَلِّ عَلَى الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ فَاطِمَةَ الزَّكِيَّةِ حَبِيبَةِ حَبِيبِكَ وَنَبِيِّكَ، وَصَلِّ عَلَى الْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَعَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْبَاقِرِ، وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ، وَمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْكَاظِمِ، وَعَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوَادِ، وَعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَادِي، وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الزَّكِيِّ الْعَسْكَرِيِّ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى حُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِيِّ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ.
به نیابت از امامِ راحلِ عظیم‌الشأن، امامِ شهیدمان، همه‌ی شهدا، گذشتگان، حق‌داران، سه امام‌جمعه‌ی فقیدمان، ذوی‌الحقوقِ خودتان، آیت‌الله طالقانی و بزرگانمان:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ «اَللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَى آبَائِهِ، فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَفِي كُلِّ سَاعَةٍ، وَلِيّاً وَحَافِظاً وَقَائِداً وَنَاصِراً وَدَلِيلاً وَعَيْناً، حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فِيهَا طَوِيلاً»
سلامتیِ مولایمان، تعجیل در فرجِ مبارکشان، عنایتشان به اهلِ جلسه و امامِ عزیزمان حضرت آیت‌الله امام سید مجتبی خامنه‌ای، صلوات ختم کنید.
«أُوصِيكُمْ وَنَفْسِي بِتَقْوَى اللَّه». در خطبه‌ی دوم هم خود و شما برادران و خواهرانِ گران‌قدر را به رعایتِ تقوایِ الهی سفارش می‌کنم.
حقوقِ امامِ زمان (علیه‌السلام)، جلسه‌ی بیست‌ و پنجم. علیِ بنِ مهزیارِ اهوازی. این مطلبی که نقل می‌کنم، هم در کمال‌الدینِ صدوق آمده (جلد دو)، هم در دلائل‌الإمامةِ طبری آمده (صفحه‌ی ۲۹۸)، هم در تبصرة‌الولیِ محدثِ بحرانی. شنیده‌اید ولی جزئیاتی دارد که من مایلم آن جزئیات به عنوانِ توصیه به تقوا گفته بشود. الان اصلش را عرض می‌کنم. امام زمان از ما انتظار دارند ظلم نکنیم؛ انتظار دارند دنیاطلب نباشیم؛ کار بله، اما دنیاطلبی نه؛ غفلت از آخرت نه. و امام زمان (علیه‌السلام) انتظار دارند قطعِ رَحِم نکنیم؛ به فکرِ رَحِم و فامیلِ خودمان باشیم.
علیِ بنِ مهزیار می‌گوید «من بیست بار به حج مشرف شدم» در بعضی نقل‌ها دارد نوزده بار، سالِ بیستم موفق شد، ولی این نقلی که من دیدم بیست بار می‌گوید به حج مشرف شدم به قصدِ زیارتِ امامِ عصر (علیه‌السلام). مأیوس شدم. دیگر تصمیم گرفتم مکه نروم. دوستان عازمِ مکه بودند، سراغم آمدند؛ گفتم نه، من امسال کارهایی دارم، دیگر قصد ندارم بروم. شبی در عالمِ خواب شنیدم به من ندا شد: ای علیِ ابنِ ابراهیم! خدای متعال به تو دستور می‌دهد امسال هم حج را به جا بیاور. آماده‌ی سفر شدم. دوستان تعجب کردند، اما چیزی به آن‌ها نگفتم. مدینه اول رفتم؛ از بازماندگان و نسلِ امامِ عسکری (علیه‌السلام) خبر گرفتم، اثری پیدا نکردم. جُحفه یک روز ماندم؛ نماز خواندم در مسجدِ جحفه، صورتم را روی خاک نهادم، دعا کردم برای تشرّف. آمدم مکه؛ اعمالِ عمره‌ی مفرده و عمره و حجِ تمتع را انجام دادم. در گوشه‌ی مسجدالحرام تنها می‌نشستم، فکر می‌کردم. گاهی اوقات می‌گفتم آن خوابی که دیدم راست بود یا خیالات بود؟
شبی در مَطاف، جوانِ زیبارویی را دیدم به آرامی راه می‌رفت، اطرافِ خانه‌ی خدا طواف می‌کرد. دلم متوجهِ او شد؛ بلند شدم، رفتم به طرفِ او. حضرتِ صاحب نبوده، راهنمایی از طرفِ مولا بوده. گفت: اهلِ کجایی؟ گفتم: عراق. اهوازی بوده؛ آن زمان عراق، استانِ عراق، اهواز را هم شامل می‌شده. گفت: کدام عراق؟ گفتم: اهواز. فرمود: ابنِ خصیب را می‌شناسی؟ گفتم: خدا ایشان را رحمت کند، از دنیا رفت. گفت: خدا او را رحمت کند؛ شب‌ها بیدار بود و به درگاهِ خدای متعال بسیار ناله می‌کرد و اشکش پیوسته جاری بود. پرسید: علیِ بنِ ابراهیمِ مهزیار را می‌شناسی؟ گفتم: بله، خودم هستم. کنیه‌ی او ابوالحسن بود. فرمود: ابوالحسن! خدا حفظت کند، علامتی که بینِ تو و امامِ عسکری (علیه‌السلام) بود چه کردی؟ این‌جا علیِ بنِ مهزیار می‌گوید ما اجدادمان یک انگشتری را از امامِ عسکری علیه‌السلام دریافت کرده بودند که به واسطه رسید به من. گفتم: نزدِ من است. گفت: می‌خواهم ببینم. انگشتر را به ایشان دادم؛ دیدگانش پر از اشک شد، زار زار گریست به طوری که پیراهنش تر شد. فرمود: ابنِ مهزیار! خداوندِ کریمِ رحیم به تو اذن داده است که به دیدارِ آخرین حجتِ الهی امامِ زمان (علیه‌السلام) نائل شوی.
با رفقایِ کاروانت خداحافظی کن، بیا شِعْبِ بنی‌عامر. می‌گوید: رفتم سراغِ رفقا، گفتم کاری برایم پیش آمده، چند روزی جایی می‌خواهم بروم. وسایلم را جمع کردم، بارِ شتر، رفتم به شعبِ بنی‌عامر. دیدم همان جوان ایستاده؛ بعد فرمود: پیاده شو، نمازِ شب بخوانیم. نمازِ شب را که خواندیم، فرمود: سجده کن، تعقیب بخوان. این‌ها همه‌اش درس است‌ها! بعد می‌گوید: سوارِ شترهایمان شدیم تا اذانِ صبح پیش رفتیم. نمازِ صبح را خواندیم، مجدداً راه افتادیم؛ رسیدیم به کوه‌هایِ طائف. هوا قدری روشن شده بود؛ پرسید: چه می‌بینی؟ گفتم: تپه‌ای می‌بینم که خیمه‌ای بالایِ آن تپه است؛ نوری درونِ خیمه وجود دارد، تمامِ صحرا را روشن کرده است. گفت: منزلِ مقصودِ عالم و آدم، مولایِ ما آن‌جاست.
بخشی از راه را که رفتیم، فرمود: دیگر این‌جا از مرکبِ خودت پیاده شو؛ این‌جا متکبّران هم ذلیل می‌شوند، محلِ خضوع است. دیگر پیاده می‌خواستیم حرکت کنیم، گفتم: شترها را چه کنیم؟ گفت: این‌جا حرمِ امامِ عصر (علیه‌السلام) است، جز افرادِ باایمان کسی به این‌جا نمی‌رسد. مهارِ شتر را رها کردم؛ رسیدیم تا پشتِ چادر. گفت: منتظر باش، اذنِ ورود برای شما بگیرم. برگشت و گفت: بشارت باد بر شما، حضرت اذنِ ورود صادر کردند. واردِ خیمه شدم، سلام کردم؛ حضرت جوابی بهتر از سلامِ من دادند. با شتاب به سوی حضرت رفتم؛ خودم را روی دست و پای امامِ عصر (علیه‌السلام) انداختم و صورتِ حضرت، دست و پای حضرت را بوسه‌باران کردم. حالا ببینید مهربانیِ امامِ زمان (علیه‌السلام) را؛ فرمود: «ابوالحسن! كُنَّا نَتَوَقَّعُكَ لَيْلاً وَنَهَاراً؛ شب و روز منتظرِ تو بودیم، چرا دیر آمدی؟»
علیِ بنِ مهزیار گفت: آقا! من که بیست بار آمدم، راهنما امسال فرستادی! حضرت فرمود: نه، نه؛ شما سه تا ایراد داشتید. این توصیه به تقواست. «وَلَكِنَّكُمْ كَثَّرْتُمُ الْأَمْوَالَ؛ شما دنیاطلب بودید، به فکرِ من نبودید. وَتَجَبَّرْتُمْ عَلَى ضُعَفَاءِ الْمُؤْمِنِينَ؛ به مؤمنانِ ضعیف ستم می‌کردید وَقَطَعْتُمُ الرَّحِمَ الَّذِي بَيْنَكُمْ؛ قطعِ رَحِم کردید، قطعِ رَحِم کردید.» گفتم: آقا! چه عذری الان هست؟ «فَأَيُّ عُذْرٍ لَكُمُ الْآنَ؟» حضرت فرمود: «فَأَيُّ عُذْرٍ لَكُمُ الْآنَ؟» چه عذری دارید؟ گفتم: آقا توبه می‌کنم، عذرخواهی می‌کنم.
بعد این جمله‌ی کلیدی را فرمودند؛ فرمودند: «لَوْلَا اسْتِغْفَارُ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ؛ اگر این نبود که بعضی از شما برای بعضی دیگر استغفار می‌کنید» که بخشی از این استغفار در نمازِ شب می‌آید؛ خواهران برای بستگانِ خودشان، برادران برای ذوی‌الحقوقِ خودشان در قنوتِ نمازِ شب دعا می‌کنند. امامِ زمان (علیه‌السلام) فرمود: اگر این استغفارها نبود، «لَهَلَكَ مَنْ عَلَيْهَا؛ هر کس در روی زمین بود هلاک می‌شد» «إِلَّا خَوَاصَّ الشِّيعَةِ؛ مگر شیعیانِ خاص که حرفشان با عملشان یکی‌ است». بعد سؤال‌هایی مطرح می‌کند که این سؤال‌ها را می‌گذارم برای جلسه‌ی بعد.
پس توصیه‌ به تقوایِ خطبه‌ی دوم، همین سه فرمایشِ آخرِ امامِ عصر. کار بله، تولید بله، اما دنیاطلبی نه. ظلم به ضعفا ممنوع: «تَجَبَّرْتُمْ عَلَى ضُعَفَاءِ الْمُؤْمِنِينَ»؛ به زیردستانِ خودمان در اداره، در محله، ظلم نکنیم؛ در منزل، در منزل! «وَقَطَعْتُمُ الرَّحِمَ الَّذِي بَيْنَكُمْ»؛ اهلِ صله‌ی رحم باشیم، به اندازه‌ی توانِ خودمان مشکلِ فامیلِ خودمان را حل کنیم. صلواتی ختم کنید.
مطالبِ زیادی در خطبه‌ی دوم وجود دارد منتها یک مقدار وقت گذشت، من باید انتخاب کنم.
یک مطلب، حرفِ رئیس‌جمهورِ اسبق هست که در نُه شهریور یک حرفی زده. اول یک مقدار تعریف کرده از مردمِ ایران و حضورشان، ولی در آخرش گفته که قرآن می‌فرماید: «لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ». قرآن می‌فرماید پیامبرِ اکرم اسوه‌ی حسنه است؛ پیامبرِ اکرم اهلِ پیمان بستن بود و عده‌ای ظاهراً از پیمان بدشان می‌آید. خب اگر شما طرفتان جبّار بود، هر چه شما گفتید قبول نکرد، تا چه زمانی می‌خواهید ادامه دهید؟ بیست سالِ دیگر بجنگیم؟ به مردم مراجعه کنید؛ شیوه‌ی پیامبر مشورت با مردم بود. هر مقامی که دارید، این مقام را مردم به شما دادند؛ اگر مردم گفتند بله ادامه بدهیم، ادامه بدهید و اگر گفتند نه چه؟ این، بخشی از صحبتِ رئیس‌جمهورِ اسبق هست. حالا من چند نکته ذیلِ این مطلب برای تبیین عرض می‌کنم. 
اولاً: رهبرِ عزیز و حکیم و شجاعِ ما مذاکره را نفی نکردند. آخرین جمله‌ای که از حضرت آقا در اجلاسِ نمایندگان هفته‌ی قبل به ما رسید، حضرت آقا فرمودند: «مذاکره را نه مطلقاً نفی می‌کنیم و نه مطلقاً مقدس می‌دانیم؛ مذاکره ابزاری است برای تأمینِ منافعِ ملیِ ما». این اولاً.
ثانیاً: در بیانیه‌ی سپاه آمد، سخنگویِ سپاه شرایط را برای توقفِ این جنگ اعلام کردند. یک: توقفِ کاملِ جنگ در تمامِ جبهه‌ها و اضلاعِ مقاومت. دو: دست کشیدن از تهدیدِ مجدد. سه: عقب‌نشینیِ ارتشِ رژیم از لبنان. چهار: پایان یافتنِ محاصره‌ی یمن. پنج: آزادسازیِ ۲۴ میلیارد دلار داراییِ مسدودشده‌ی ایران. شش: دست برداشتن از هرگونه مداخله در توانِ هسته‌ایِ جمهوریِ اسلامی. پس ایران هم اهلِ مذاکره است، هم شروطِ خودش را برای پایانِ جنگ اعلام کرده است.
ثالثاً: شما که مراجعه‌ی به مردم را ملاک قرار می‌دهید، آخرین آمار را من از نظرسنجی‌های بسیار دقیق برای شما می‌خوانم: ۸۶ درصدِ مردمِ ایران به ایرانی بودنِ خودشان افتخار می‌کنند. ۶۰ درصدِ مردم می‌گویند این جنگِ آمریکا هم جنگ علیهِ نظامِ جمهوریِ اسلامی است و هم جنگ علیهِ ایران است. یعنی چه؟ یعنی آمریکایی‌ها به این نتیجه رسیدند، جبهه‌ی استکبار به این نتیجه رسیده حتی اگر یک شخصِ وابسته‌ای مثلِ خاندانِ پهلوی بیاید و ایران کامل ایران باشد، باز این مردم، مردمِ مبعوث‌شده هستند؛ می‌گوید ایران تجزیه بشود به شش یا هفت بخش. پس ۶۰ درصدِ مردم می‌گویند جنگِ آمریکا هم علیهِ نظامِ جمهوریِ اسلامی است، هم علیهِ ایران است. ۷۵ درصدِ مردم به نیروهای مسلحِ خودشان اعتماد دارند. ۶۳ درصد علی‌رغمِ گرانی که اعتراض دارند و به جا هم هست، اما نسبت به تأمینِ اصلِ مایحتاجِ عمومی رضایت دارند.
من به شما بگویم. بیست تا مقامِ ارشدِ شبیهِ وزیرِ جهادِ ما، وزیرِ کشاورزیِ آن‌ها در بعد از جنگ آمدند به ایران ملاقات داشتند با مقاماتِ ما. یکی‌شان گفت: من دوازده سالِ پیش آمده بودم ایران، آمریکایی‌ها گوشِ من را گرفتند تو چه حق داشتی بروی ایران؟! بعضی‌هایشان رفتند بازارهای ما را دیدند، فروشگاه‌هایِ ما را دیدند، گفتند شما چه کردید؟! چون آمریکایی‌ها به ما گفته بودند که مایحتاجِ ایران فقط به اندازه‌ی سه هفته وجود دارد؛ اگر ما جنگ را بیست روز ادامه بدهیم، قطعاً در ایران قحطی می‌آید. بیست روز شد چهل روز؛ الان شد ۱۹۴ روز و کشورِ شما پابرجاست، چه کردید؟! این مقامِ مسئولِ ما گفت: ما یک رهبرِ حکیمی داشتیم قبل از شهادتش فرمود: روی نهاده‌ی دامی کار کنید، کارِ مضاعف کنید؛ ما جدی گرفتیم فرمایشِ رهبرمان را. نثارِ روحِ مطهرشان یک صلوات ختم کنید.
ادامه‌ی آن آمارها. ۶۷ درصدِ مردم مخالفِ توقفِ غنی‌سازی هستند. بعضی‌ها باز از همین مسئولینِ به هر حال قوه‌ی مجریه گفته بودند که اگر ما تهدیدی در حدِ تهدیدِ رهبری داشتیم، باید غنی‌سازی را متوقف می‌کردیم. اگر نظرِ مردم ملاک است که ملاک است و حکیمانه هم هست ۶۷ درصد مردم مخالفند با توقف غنی‌سازی، یکی از ارکان قدرت در جمهوری اسلامی است. ۷۸ درصد مردم می‌گویند ما خواهان حفظ کنترل تنگه‌ی هرمز هستیم حتی به قیمت جنگ مجدد.
لذا من عرض می‌کنم: این آقا که این حرف‌ها را زده بداند، بزرگ‌تر از او و کوچک‌تر از او هم بدانند، دیگر با این مردم مبعوث‌شده آن زمان گذشت که جک استراو بیاید در تهران پایش را روی میز بگذارد و بر سر سه سانتریفیوژ برای ما بخواهد چانه‌زنی کند.
کار دومی که آمریکایی‌ها، انگلیسی‌ها، فرانسوی‌ها و اروپای خبیث انجام دادند علیه ما، قطعنامه‌ی شورای حکام بود به بهانه‌ی این‌که شما اجازه‌ی بازرسی به سایت‌ها را به ما نمی‌دهید. اولاً نگران نباشید خواهران، برادران؛ بند ۴۱ تحریم اقتصادی را بیان کرده، بند ۴۲ جنگ نظامی را مطرح کرده. هیچ‌کدام یک از این‌ها چیز جدیدی نیست؛ یعنی هر دو در حال اجراست. به تعبیر بعضی از تحلیل‌گران، این ارجاع پرونده‌ی ایران به شورای حکام جمعِ صفرهاست؛ صفری کنار صفر دارد می‌آید. جمهوری اسلامی در شدیدترین جنگ و شدیدترین تحریم اقتصادی قرار دارد، اما دشمن ما هم دارد ضربه می‌بیند. اگر ما داریم آسیب از نظر اقتصادی دیدیم، به لطف خدا، با توکل بر خدا، با تلاش مسئولان کار را پیش می‌بریم با هدایت رهبر عزیز و حکیممان؛ اما دشمن هم دارد آسیب می‌بیند. هر فرد آمریکایی طبق نقل خودشان، ۶۷۰ دلار از این جنگ آسیب دیده، هر فرد.
آمریکایی‌ها یک توطئه‌ی جدیدی را علیه ما دارند انجام می‌دهند؛ وزیر خزانه‌داری آمریکا خطاب به نظامیان ما. می‌گوید: به یاد داشته باشید به بچه‌های نیروی مسلح ما دارد می‌گوید: دیوار برلین زمانی فرو ریخت که سربازان عادی تصمیم گرفتند به مردم شلیک نکنند. بعد می گوید هر موقع حقوق شما قطع شد یا عقب افتاد از خود بپرسید آیا فرماندهانتان کشور را به سوی پیروزی می برند یا به سوی نابودی. ما جواب می دهیم به این مسئول خبیث آمریکایی. فرماندهان ما وقتی محضر رهبر معظم رسیدند حضرت آقا فرمودند تو چقدر می گیری؟ فرمانده پاسخ داد اینقدر. حضرت آقا فرمودند حقوقت را نصف کن تا بفهمی سرباز و مقام پایین تر تو چقدر می گیرد. فرماندهان ارشد ما حاج قاسم هستند و حاج قاسم ها هنوز هستند. چهل سال مجاهده کرد، یک روز حق مأموریت نگرفت. الان هم مشابهات جناب حاج قاسم عزیز هستند که صلواتی برایشان ختم کنید.
از آن طرف بشارت های الهی در کار است. یک بشارت این است که خود مقامات آمریکایی گفتند 65 درصد ذخایر پاتریوت در جنگ با ایران مصرف شده است. یک خبرگزاری دیگرشان گفت با این ذخایر موشک های رهگیر اگر چین به آمریکا حمله کند فقط آمریکا چند روز می تواند تاب آوری داشته باشد. برای درگیری آمریکا با چین باید بیست برابر ذخایر فعلی موشک رهگیر داشته باشد. خود آمریکایی ها یک خبری را از روسیه پخش کردند، گفتند روسیه به این جمع بندی رسیده و معتقد است جنگ آمریکا با ایران توان نظامی آمریکا را کاهش داده است و زمینه را برای تشدید اقدامات روسیه علیه متحدان آمریکا و اروپا فراهم می کند. این ها بشارت است. 
از آن طرف، گسترش اسلام؛ ما بحث حجاب و عفاف را الان عرض می‌کنم: در اجلاس نمایندگان آقا یک بیانیه‌ی بسیار خوبی صادر شد. نظرخواهی کردند، حقیر هم گفتم یک بند را اضافه کنید، تصریح کنید؛ عموماتش آمده ولی تصریح کنید. آن بند چه بود؟ بحث این‌که دولت محترم، ادارات خودش را، بحث حجاب را، حیا و عفاف را متولی بشود. من بند را کامل بخوانم محضرتون: «برای حمایت از نهاد خانواده، برقراری امنیت اخلاقی، حفظ سلامت معنوی، و صیانت از سرمایه‌ی حیا، عفاف و حجاب، دولت محترم با استفاده از سرمایه‌ی انسانی ارزشمند و ظرفیت عظیم مجموعه‌های مرتبط با خود، اول از خودش آغاز کند». من این حرفم را مستند کردم به فرمایش رهبر شهیدمان. همه دقت کنند، مسئولان الان هستند؛ مسئول محترم اداره‌ی آموزش و پرورش سخنرانی بسیار خوبی داشتند، ایشان هم مخاطب من هستند. حضرت آقا، خواهران، برادران، مسئولان، ستاد احیا، فرماندار محترم! حضرت امام شهیدمان فرمودند: «اگر ادارات ما از نظر بدحجابی و بی‌حیایی این مشکل را حل کنند، ۵۰ تا ۶۰ درصد مشکل بدحجابی در کشور حل می‌شود». این فرمایش امام شهید است.
از طرح شهید خلیلی سپاه برای اجرای عفاف و حیا، این‌جانب پشتیبانی کامل می‌کنم. به آقای سرهنگ حسین‌دوست گفتم روزانه به من گزارش بده، پیشرفتِ این طرح را. و اگر طرح شهید خلیلی به درستی اجرا بشود، ولو قانون حجاب را بعضی‌ها بگویند ما اجرا نمی‌کنیم، توان دارد حیا و عفاف را به کشور برگرداند و ما این را مطالبه می‌کنیم از سپاه عزیزمان.
بشارت بدهم به شما، به خواهران محترم؛ همین چادر شما، روسری شما، مقنعه‌ی شما الان در اروپا عامل عصبانیت سران شرک و کفر شده است. ترامپ در یک حرفی گفته: من قطعاً قانون شریعت احکامِ اسلامی را ممنوع می‌کنم؛ قانون شریعت احکام اسلام را ممنوع می‌کنم. چرا؟ ببینید استدلالش را؛ می‌گوید: «وقتی به لندن یا پاریس انسان می‌رود، انگار قانون شریعت اسلام یک یک سبک زندگی دوم است». نثار روح امام راحل و امام شهیدمان یک صلوات ختم کنید.
بشارت دیگر، همین زیردریایی خودران هوشمند آمریکا، تولید ۲۰۲۵. مأموریتش: شناسایی و مراقبت زیرسطحی، نقشه‌برداری از بستر دریا، کشف مین، بررسی کابل، خطوط لوله، پشتیبانی از جنگ ضد زیردریایی، انتقال اطلاعات. کسی که بتواند فقط شناسایی کند این زیردریایی خودران را، خود شناسایی‌اش توفیق بزرگی است. جمهوری اسلامی، بچه‌های شما، اولاً این زیردریایی هوشمند را شناسایی کردند؛ چون دارای رادارها، حسگرها، طراحی، رنگ، جنس بدنه هر کدام فوق پیشرفته که سال‌ها باید کار بکنند بهش برسند، یعنی کاملاً مخفی‌کار. اولاً جمهوری اسلامی آن را شناسایی کرد. ثانیاً با اقدامات پیچیده، اشراف اطلاعاتی، عملیاتی، مغز این زیردریایی هوشمند را هک کرد و ثالثاً آن را سالم به غنیمت گرفت که می‌تواند ان‌شاءالله، ان‌شاءالله سال‌ها صنایع نظامی ما را جلو بیندازد. نمونه‌ی آن را عرض می‌کنم.
در جنگ دوازده‌روزه، یک پهپاد ضد استحکامات رژیم را که تازه از آن رونمایی کرده بود، بچه‌های ما شکار کردند، سالم به دست آوردند. با سرعت مهندسی معکوس شد؛ در جنگ دوازده‌روزه گرفتند، تو فاصله‌ی تا جنگ چهل‌روزه مهندسی معکوس شد، در جنگ چهل‌روزه از آن استفاده شد. آن هم برای زدن کجا؟ برای حمله به دفتر سازمان سیا، مستقر در سفارت آمریکا در عربستان مورد استفاده قرار گرفت.
خدایا! در ظهورِ مولایمان تعجیل بفرما.
این ملت غیور را برای رهبر عزیز، رهبر عزیز را برای این ملت، هر دو را برای امام زمان (علیه‌السلام) حفظ و نصرت بفرما.
آمریکا و اسرائیل و متحدانشان، منافقین ملعون را خدایا نابود، خوار، ذلیل، منکوب بفرما.
به دولت محترم، قوه‌ی قضائیه، مجلس محترم، برای خدمت بیشتر به این مردم، برای مهار تورم و گرانی، آوردن آسایش و رفاه برای این مردم، توفیق بیشتر، کار مضاعف و مجاهدانه عطا بفرما.
حاجات خواهران و برادرانمان برآورده بفرما.
سال تحصیلی جدید را هم برای حوزه، هم برای دانشگاه و هم برای مدارس ما، سالی سرشار از علم، از تقوا، از بصیرت و از روایت فتح و پیروزی قرار بده.
پرچم انقلاب توسط حضرت آقا به صاحب اصلی تحویل بفرما.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ۞ اللَّهُ الصَّمَدُ ۞ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ۞ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ». صَدَقَ اللَّهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. اَللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَجَ.