تاریخ خبر:۱۴۰۴ دوشنبه ۲۶ فروردين
امام جمعه کاشان:
شاکر بودن در همه حال ویژه مخلصان است.
حجت الاسلام حسینی در بیست و هشتمین جلسه سلسله مباحث صحیفه سجادیه اظهار داشت: شاکر بودن در همه حال ویژه مخلصان است.
حجت الاسلام حسینی در بیست و هشتمین جلسه سلسله مباحث صحیفه سجادیه اظهار داشت: هفته قبل شرح این عبارت بود « وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَغْنَانَا بِفَضْلِهِ ، وَ أَقْنَانَا بِمَنِّهِ » خدا را شاکریم که ما را با فضل خودش بی نیاز و غنی کرد و با کرم خودش به ما ثروت مستمر داد، در شرح عبارت « أَثْبَتَ فِينَا جَوَارِحَ الْأَعْمَالِ » هم. گفتیم، یعنی ، خدا اسباب کار و عمل را به ما داده است و این اعضاء از ما جدا شدنی نیست و مشابه این عبارت در قران در ایه شصت سوره انعام آمده است ، خداوند ، شب روح را از ما می گیرد و از انجام اعمال ما در روز آگاه هست، ایت الله جوادی املی ذیل ایه شصت سوره انعام در تسنیم در جلد ٢۵ می فرماید ، این که قران می فرماید ، خدا از آنچه در روز انجام می دهیم آگاه هست یک موعظه هست ، زیرا ایه می فرماید، خداوند هر شب موقع خواب روح را از ما می گیرد « شما که هر شب روح خود را بخدا می دهید ، بدانید متوفی روح شما ، خدا می باشد » و ضمنا می فرماید آنچه در روز با جوارح انجام می دهید ، خدا می داند ، پس روحی را بخدا بدهید که با اعمال بد آلوده نشده باشد ، پس این یک موعظه هست ، شیخ صدوق در علل الشرایع در حدیثی از پیامبر ص می آورد ، اللّهُمّ إن أمسَكتَ نَفسي في مَنامي فاغفِرْ لَها ، و إن أرسَلتَها فاحفَظْها بما تَحفَظُ بهِ عِبادَكَ الصّالِحينَ : هرگاه فردى از شما به بسترش رفت ··· بگويد ؛ خداوندا اگر جان مرا در خواب گرفت ، آن را بيامرز و اگر عمرم ادامه دارد روح را به پيكرم بازمی گردانی آن را چنانكه بندگان صالح خود را حفظ مى كنى حفظ كن.
وی گفت: امشب در شرح این عبارت صحیفه « ثُمَّ أَمَرَنَا لِيَخْتَبِرَ طَاعَتَنَا ، وَ نَهَانَا لِيَبْتَلِيَ شُكْرَنَا » خدا به ما اوامر و دستوراتی داده است، تا طاعت ما را بیازماید. ما را از کارهایی نهی کرد تا شکر ما را بیازماید. نکاتی را در رابطه با این عبارت عرض می کنم:
نکته اول: مرحوم سید علی خان در ریاض السالکین می فرماید، ممکن است کسی اشکال کند و بگوید چرا خداوند، نواهی و کارهای حرام را برای امتحان شکر قرار داده است؟ در جواب می فرماید، در بین مردم، می گویند اگر خدا نعمتی را به کسی داده باشد، موقعی که او مرتکب نواهی شود می گویند، کارهای او با شکر همراه نیست. به تعبیر دیگر، امام سجاد ع می فرماید، شکر نعمتی « چشم، دست، گوش، اموال و...» که خدا به شما داده است، چیست؟ ممکن است به ذهن شما بیاید که در شکرش این است که ان نعمت ها را در کارها ثواب مصرف کنم، ولی حدیث یک پله پائین آمده و می فرماید، شکر نعمت آنست که در حرام مصرف نکنم. مثلا شکر نعمت چشم آنست که نگاه به حرام نکنم، شکر زبان آنست که من زخم زبان نزنم. پیامبر ص با این که شرح صدر دارد ولی قران می فرمایدصدر تو ضیق می شود بخاطر حرف هایی که مردم می زنند. پس این زبان نباید در حرام مصرف شود، لذا امام صادق ع می فرماید « شُكرُ النِّعمَةِ اجتِنابُ المَحارِمِ » شکر نعمت، این است که از حرام اجتناب شود. اگر نعمت در حرام مصرف نشود می گوئیم آن فرد شاکر است.
نکته دوم: در عظمت شاکر بودن روایاتی را عرض می کنم. در بحارالانوار از قول امام صادق ع آمده است « في كُلِّ نَفَسٍ مِن أنفاسِكَ شُكرٌ لازِمٌ لكَ ، بَل ألفٌ وأكثَرُ » براى هر نَفَسى از نفسهايت شكرى و بلكه هزار و بيشتر از هزار شكر بر تو واجب است. غرق در نعمت هستیم. قران در ایه ١٣ سوره سبا می فرماید « وَقَلِيلٌ مِنْ عِبَادِيَ الشَّكُورُ » تعداد کمی از بندگان، شکر گزار هستند. امام صادق ع می فرماید، « لَو كانَ عِندَ اللّهِ عِبادَةٌ تَعَبَّدَ بِها عِبادُهُ المُخلِصُونَ أفضَلَ مِنَ الشُّكرِ عَلى كُلِّ حالٍ لاَءطلَقَ لَفظَهُ فيهِم مِن جَميعِ الخَلقِ بِها بِها فَلمّا لَم يَكُن أفضَلَ مِنها خَصَّها مِن بَينِ العِباداتِ وخَصَّ أربابَها، فَقالَ تَعالى (وقَليلٌ مِن عِبادىَ الشَّكُورُ)؛ اگر نزد خداوند عبادتى بهتر از شكرگزارى در همه حال بود كه بندگان مخلصش با آن عبادتش كنند ، هر آينه آن كلمه را درباره همه خلقش به كار مىبرد ، اما چون عبادت بهتر از آن نبود از ميان عبادات آن را خاص قرار داد و صاحبان آن را ويژه گردانيد و فرمود : «واندكى از بندگان من سپاسگزارند» . شاکر بودن در همه حال ویژه مخلصان است. ازمردم هم سپاسگزار باشید، در منزل از همسران خودتان، تشکر کنید، در محله و محل کار هم همینطور. لذا در روایت، امام سجاد ع می فرماید «أشكَرُكُم للّه ِِ أشكَرُكُم للناسِ ». سپاسگزارترين شما از خدا ، سپاسگزارترين شما از مردم است