تاریخ خبر:۱۴۰۴ جمعه ۹ اسفند
متن کامل خطبه اول نماز جمعه : مورخ : ١۴٠۴/١٢/٨
امام جمعه کاشان : دو تبیین برای گمراه تر بودن برخی انسانها از حیوانات
امام جمعه کاشان : امام زمان جل الله تعالی فرجه، الگوی ما می باشد و ما می توانیم مثل مولایمان زندگی کنیم و ماه رمضان این فرصت را به ما می دهد، که خودمان را به امام زمان ع و مولایمان و حضرت ابراهیم، اسوه مومنان در قران، مقداری شبیه تر کنیم.
متن کامل خطبه اول نماز جمعه : مورخ : ١۴٠۴/١٢/٨
امام جمعه کاشان : دو تبیین برای گمراه تر بودن برخی انسانها از حیوانات
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ
اَلْحَمْدُ وَ الثَّناءُ لِلِّهِ رَبِّ العالَمین وَ صَلَّی اللَّهُ عَلی سَیِّدِنا وَ نَبِیِّنا اَبی القاسِم المُصطَفی مُحَمَّد ص وَ عَلي اَهلِ بَيتِه الطَيّبين الطّاهِرين سِیَّما بَقیّةِ اللّهِ فی الاَرَضین وَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلَي أعْدآئِهِمْ أجْمَعينَ إلَي يَوْمِ الدّين
در صد و نود و سومین خطبه در شهر کاشان مُکرَّم، در روز هشتم اسفند ماه، نهم ماه مبارک رمضان، خود و شما برادران و خواهرانم را به رعایت تقوای الهی، سفارش می کنم « اُوصیکُم وَ نَفسیِ بِتَقوَی اللّه ». مصداقاً هر هفته محضر صحیفه سجادیه می رویم و در صد و سی هفتمین جمله ، فراز دیگری از دعای بیستم صحیفه سجادیه دعای ( مَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَ مَرْضِيِّ الْأَفْعَالِ ) را خدمت شما عرض می کنم « اللَّهُمَّ وَ اسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ فِي أَيَّامِ الْمُهْلَةِ » خدایا، من را به اطاعت از خودت در زمان مهلت « در ایام عمرم » بکار بگیر. مرحوم سید علی خان کبیر می فرماید، منظور از « أَيَّامِ الْمُهْلَةِ » یعنی مقداری که خدا به ما عمر می دهد. دعا می کنیم، در مدتی که خدا به ما عمر می دهد، در این ایام حیات ما، خدا ما را به فرمانبرداری، بندگی، به اطاعت و عبادت از خودش بکار بگیرد و این امکان دارد. می شود به گونه ای زندگی کرد که بیست و چهار ساعت ما عبادت باشد. سه نمونه ذکر می کنم :
١ _ پیامبر ص به اباذر فرمودند، اباذر : برای تمام کارهایت حتی خوابیدن و خوراکت، نیّت داشته باش. پس امکان دارد « سفارش پیامبر ص به اباذر » ، یک خانم و اقا، بیست و چهار ساعت شبانه روز او، حتی خوابیدن، خوردن افطار و سحری و در غیر ماه رمضان، صبحانه، ناهار و شام، کاری که در اداره و منزل انجام می دهد، مطالعه، تدریس و شغل او، می تواند مصداقی از طاعت باشد.
٢ _ سوره انعام ایه ١۶٢ « ابراهیم خلیل علیه السلام » « قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ » بگو، نماز من، نُسُک و عبادات من، زندگی و مرگ من، برای خدا و اطاعت است. ایت الله جوادی املی ذیل این ایه در جلد بیست و هفت تسنیم، مثال دوم را خودِ امام زمان عجل الله تعالی فرجه می داند. در زیارت ال یس به این مورد اشاره دارد.
٣_ در زیارت ال یس « توصیه می کنم خود و شما را به خواندن این زیارت » به تمام شئون وجودی امام زمان ع ، به لحظه لحظه عمر امام زمان عجل الله تعالی فرجه، « السَّلامُ عَلَيْكَ حِينَ تُصَلِّي وَ تَقْنُتُ السَّلامُ عَلَيْكَ حِينَ تَرْكَعُ وَ تَسْجُدُ السَّلامُ عَلَيْكَ حِينَ تُهَلِّلُ وَ تُكَبِّرُ السَّلامُ عَلَيْكَ حِينَ تَحْمَدُ وَ تَسْتَغْفِرُ، السَّلامُ عَلَيْكَ حِينَ تُصْبِحُ وَ تُمْسِي السَّلامُ عَلَيْكَ فِي اللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى وَ النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى » سلام بر تو وقتی که میخوانی و بیان میکنی، سلام بر تو هنگامیکه نماز میخوانی و قنوت بجا میآوری، سلام بر تو زمانی که رکوع و سجود مینمایی، سلام بر تو وقتی که تهلیل و تکبیر میگویی، سلام بر تو هنگامی که حمد و استغفار مینمایی؛ سلام بر تو زمانی که صبح و شام میکنی، سلام بر تو، شب هنگامی که همه جا میپوشاند و در روز وقتیکه همه جا را روشن می کند، ما به تمام آنات عمر امام زمان ع سلام می دهیم. امام زمان ع الگوی ما می باشد و ما می توانیم مثل مولایمان زندگی کنیم و ماه رمضان این فرصت را به ما می دهد، که خودمان را به امام زمان ع و مولایمان و حضرت ابراهیم، اسوه مومنان در قران، مقداری شبیه تر کنیم. یک بار دیگر دعا را مرور می کنیم، « وَ اسْتَعْمِلْنِي بِطَاعَتِكَ فِي أَيَّامِ الْمُهْلَةِ » خدایا من را بکار بگیر که تو را اطاعت کنم، در باقی مانده مهلت عمر و زندگی دنیا. بیست و چهار ساعت من اطاعت باشد
این توصیه به تقوا در خطبه اول است.
حجت الاسلام حسینی افزود : بحث اصلی و محوری و مستمر ما در خطبه ها ، قران است ، که به ایه صد و هفتاد و یک سوره بقره رسیدیم « وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً ۚ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ » مثال کفار، مثل چوپانی است که فریادی می زند و از گوسفندان در خواست توجه دارد، گوسفندان، صدای اشکاری را از چوپان خود می فهمند که می خواهد به او توجه کنند. اما این گوسفندان نمی شنوند، قدرت بیان ندارند و نابینا هستند. از مقصود اصلی چوپان بی خبر هستند و فقط دریافتی دارند و چون، شنوایی، بینایی و گویایی را ندارند، پس قدرت تعقل و خردورزی ندارند
نکات ایه :
نکته اول : اساتید و مفسران با توجه به « صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ » می فرمایند ما دو گونه شنوایی داریم، « گوش سر، و گوش باطن » دو نوع قدرت بیان داریم، « زبان ظاهری و دیگری، به زبان اوردن حق » و دو نوع بینایی « بینایی ظاهر که اجسام را ببینیم و بینایی باطن که حقایق را ببینیم ». کفار ندا انبیاء را می شنیدند که پیامبر ص در ایه قبل فرمود، از « مَا أَنْزَلَ اللَّهُ » تبعیت کنید، « مَا أَنْزَلَ اللَّهُ » یعنی، وحی، قران، روایات و عقل. اما کفار به جای لبیک گفتن به ندای الهی پیامبر ص، در جواب گفتند، ما کورکورانه از آباء و اجدادمان تقلید می کنیم. قران می فرماید، این ها مانند همین احشامی هستند که مقصود اصلی انبیاء را نفهمیده اند. پیامبر ص انها را به حیات طیبه دعوت می کند، و انها می گویند هر چه پدرانمان گفتند « بت پرستی » ما اطاعت می کنیم، مَثَل این ها، مَثَلِ حیواناتی است که از ندا چوپان فقط صدایی را می شنوند که توجهی جلب شود اما مقصود او را نمی شنوند
نکته دوم : چوپان برای چه ندا می دهد؟ یا خطری وجود دارد و چوپان صدا می زند که گوسفندان نزدیک خطر نروند. یا ندا می دهد که چراگاهی که آب و علف بسیار دارد را به گوسفندان نشان دهد. ندا اصلی پیامبران الهی، هم یا بشارت است به نعمت ها و یا انذار است از عقاب ها و ترس ها. امیرالمومنین علی ع در خطبه ١۶٨ می فرماید: چوپان وقتی با ندا حرف خود را به گوسفندان رساند، گوسفندان یا می پذیرند یا اگر نپذیرند، چوپان با چوب، انان را مجبور می کند بسوی خطر نروند. رهبر الهی هم همین گونه است. علی ع در خطبه ١۶٨ می فرماید « وَ سَأُمْسِكُ الْأَمْرَ مَا اسْتَمْسَكَ، وَ إِذَا لَمْ أَجِدْ بُدّاً، فَآخِرُ الدَّوَاءِ الْكَيّ » من می توانم جریانات سیاسی سال ٣۵، بعد از قتل عثمان را تدبیر کنم. اما بدانید اگر سخن من گوش داده نشد، اگر چاره ای نبینم، آخرین دواء این است که انها را داغ کنم. ایت الله جوادی املی می فرماید، داغ کردن، یعنی همان تعزیر و شلاق زدن، که در اسلام امده است. اول نصیحت و بیان احکام است، اما وقتی حاکم اسلامی می بیند، حدود الهی رعایت نمی شود، آخرین چاره، اجرای سیاط و شلاق است.
نکته سوم : قران می فرماید، انسان هایی که چشم، گوش و زبان خود را به حقایق بسته اند، به دو دلیل از حیوانات هم بدتر هستند:
١ _ بالاخره خیلی از حیوانات، ندا چوپان را می شنوند، با همین علامات هشدار دهنده « يَنْعِقُ » به سمت چراگاه برمی گردند و بسوی محل خطر نمی روند که آزار نبینند، اما بسیاری از کفار، همین مقدار شنوایی هم نسبت به انبیاء ندارند
٢ _ از این ها بدتر کسانی هستند که نه تنها به گفتارهای قران، پیامبر ص، دوازده امام و حضرت زهرا س گوش نمی دهند، بلکه می شناسند حق با علی بن ابی طالب ع است، می شناسند امروز دوران رسالت حضرت محمد ص است، می شناسند و یقین دارند که رهبر عالیقدر جمهوری اسلامی، کشور را روی مبانی و با تدبیر صحیح عالمانه و بر اساس قران و روایات، تدبیر می کند و جلو می برد، اما علیرغم این که می دانند، به تعبیر ایه چهارده سوره نمل « وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا » ایات الهی را انکار می کنند، در حالی که یقین دارند، حق با علی بن ابی طالب ع است و یقین دارند جمهوری اسلامی با دوران پلید پهلوی نیست، انکار می کنند. قران می فرماید این ها از حیوانات هم گمراه تر هستند.
خدایا : چشم، گوش و زبان ما را به دیدن، شنیدن و گفتن حقایق موفق بدار
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ
وَالْعَصْرِ، إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ ، إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ