تاریخ خبر:۱۴۰۵ جمعه ۱۶ مرداد
متن کامل خطبه اول نماز جمعه : مورخ : ١۴٠۵/٠۵/١۶
امام جمعه کاشان : یکی از شگردهای دشمن برای سست کردن مومنان، جنگ رسانه ای است
امام جمعه کاشان : دشمن در جنگ رسانه ای خودش، گاهی اوقات سرلشکرهای ما را که در پای لانچر هستند، پیش ما بد جلوه می دهد. مراقب باشید. هر حرفی از زبان دشمن امد، سریع باور نکنیم و به دیگران منتقل نکنیم
متن کامل خطبه اول نماز جمعه : مورخ : ١۴٠۵/٠۵/١۶
امام جمعه کاشان : یکی از شگردهای دشمن برای سست کردن مومنان، جنگ رسانه ای است
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ
اَلْحَمْدُ وَ الثَّناءُ لِلِّهِ رَبِّ العالَمین وَ صَلَّی اللَّهُ عَلی سَیِّدِنا وَ نَبِیِّنا اَبی القاسِم المُصطَفی مُحَمَّد ص وَ عَلي اَهلِ بَيتِه الطَيّبين الطّاهِرين سِیَّما بَقیّةِ اللّهِ فی الاَرَضین وَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلَي أعْدآئِهِمْ أجْمَعينَ إلَي يَوْمِ الدّين
در دویست و شانزدهمین خطبه در کاشان مُکرَّم، روز بیست و سوم ماه صفر، شانزدهم مرداد ماه خود و شما برادران و خواهران را به رعایت تقوای الهی، سفارش می کنم « اُوصیکُم وَ نَفسیِ بِتَقوَی اللّه ». در ادامه توصیه به تقوا در خطبه اول و بیان حکمت های نهج البلاغه، به حکمت صد و بیست و سه نهج البلاغه رسیدیم. این حکمت هشت صفت از صفات صالحان را بیان می کنند. امیرالمومنین علی ع در بیان صفت هفتم و ویژگی صالحان این حکمت می فرماید « طُوبی لِمَن عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ » خوشابحال کسی که آزار او به مردم نمی رسد . مرحوم مغنیه شارح نهج البلاغه می فرماید، این عبارت عطف و تفسیر برای جملات قبلی است « حَسُنَتْ خَلِيقَتُهُ » مومن باید خوش اخلاق باشد و این جا هم که می فرماید شرّ او از مردم دفع شود، همان بیان خوش اخلاقی است. ابن میثم می فرماید، شرّ انسان از دیگران دفع شود یعنی انسان عادل باشد. حضرت امیرالمومنین علی ع به فرماندارانی که در مسیر عبور لشکر مولا علی ع بودند در بخشی از نامه شصت نهج البلاغه می فرمایند « وَ قَدْ أَوْصَيْتُهُمْ بِمَا يَجِبُ لِلَّهِ عَلَيْهِمْ مِنْ كَفِّ الْأَذَى » من لشکریان را سفارش کرده ام به، واجباتی که خداوند بر عهده انان گذاشته که مبادا به مردمی که در این مسیر هستن آزار برسانند. در بخشی از خطبه ١٩٣ نهج البلاغه همّام « خطبه متقین » امام می فرمایند « شُرورُهُم مَأمُونَةٌ » مردم از آزارشان در امان هستند. در دیدار از منزل شهدا، یکی از خانواده های شهدا تعریف نمودند که شهید خانواده، کارمند بود و ساعت دو بعداز ظهر تعطیل می شد، ساعت دو نیم به منزل می رسید، وسیله نقلیه او موتور بود و منزل در سربالایی بود، شهید در اول سربالایی موتور را خاموش می کرد که صدای موتور در ان ساعت همسایه ها را اذیت نکند. در میزان الحکمه در ماده صدقه، پیامبر ص در حدیثی می فرماید « تَرْكُ اَلشَّرِّ صَدَقَةٌ » اگر ما به دیگران شرّ نرسانیم، یک نوع صدقه دادن است. « طُوبی لِمَن عَزَلَ عَنِ النَّاسِ شَرَّهُ » خوشابحال کسی که آزار او به مردم و مومنان نمی رسد .
این توصیه به تقوا در خطبه اول بود.
حجت الاسلام حسینی افزود : بحث اصلی و محوری و مستمر ما در خطبه ها ، قران است ، به ایه صد و هشتاد و سه سوره بقره رسیدیم، ایه می فرماید « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ » ای مومنین روزه بر شما واجب شد. هفته های قبل عرض کردم به جهت ماه محرم و صفر وارد بحث روزه نمی شوم، فقط « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » را بحث می کنیم. در خطبه قبل که محضر شما بودم، سه نفر اخر کربلا را برای شما عرض کردم که جزو « يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا » کامل و تسلیم بودند. یکی از انها عمر بن عبدالله جندعی بود، که تا اخرین لحظه در کنار امام حسین ع جنگید، جانباز شد، بیهوش شد و برزمین افتاد، فکر کردند او شهید شده است. قبیله اش او را بردند و دیدند نفس دارد ، یکسال زنده بود و در روز عاشورا سال بعد به شهدا پیوست. نفر دیگر، سوید بن عمر، پسر ابی مُطاع بود. او هم انقدر زخمی بود که بیهوش به زمین افتاده بود افتاد و بعد از شهادت اباعبدالله ع از هلهله لشکر، در شادی شهادت امام حسین ع به هوش امد، چون شمشیر او را غارت کرده بودند، با خنجری که در کفش خود مخفی کرده بود، با خنجر ساعاتی را کارزار نمود و بعد از شهادت امام حسین ع به خیل شهدا پیوست. امروز به مناسبت اخر ماه صفر که متعلق به امام حسن مجتبی ع است، چند نمونه از رفتار معاویه نسبت به یاران امام حسن ع را عرض می کنم که برای همه ما عبرت اموز باشد.
١ _ اقدام اول، فرستادن جاسوس برای این که فاسد کنند کار را بر امام مجتبی ع شیخ مفید ره در ارشاد جلد دوم می فرماید: « لمّا بلغ معاویة بن ابی سفیان وفاة امیرالمؤمنین ع و بیعة الناس ابنه الحسن ع دسّ رجلا من حمیر الی الکوفة و رجلا من بنی القین الی البصرة لیکتبا الیه بالاخبار و یفسدا علی الحسن ع » وقتی خبر شهادت امیرالمومنین علی ع را به معاویه خبر دا ند، و گفتند مردم با حسن بن علی ع بیعت نموده اند، شخص حمیری را برای جاسوسی به کوفه فرستاد، و شخصی را از قبیله بنی قین به بصره فرستاد تا اخبار این دو استان را برای معاویه بنویسند، و کار را بر امام مجتبی ع فاسد کند.
١ _ برخورد قاطع با جاسوس
٢ _ القاء این که مقاومت فایده ندارد و صلح کنیم. این حرف معاویه است
٣ _ دشمن می خواهد ارکان ما را پیش ما بد جلوه بدهد. بدون تحقیق حرفی را نپذیریم
۴_ اگر این ها جواب نداد، دشمن سراغ ترور فیزیکی می روند. در تاریخ داریم. علل الشرایع می نویسد معاویه برای چهار نفر نامه جدا نوشت. معاویه به عمربن حریث، اشعث بن قیس، حجر بن حارث و شبث بن ربعی جدا نامه نوشت، که اگر امام مجتبی ع را به شهادت برسانید، دویست هزار درهم پاداش دارید، و علاوه بر ان یک لشکر و تزویج با یکی از دخترانم هم پاداش است. این شگرد دشمنان برای سست کردن صف مومنان است
خدایا : ما را در یاری دین خودت و در اطاعت از ولیّ امر ثابت قدم بدار
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ
وَالْعَصْرِ، إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ ، إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
برخورد و رفتار امام مجتبی ع با این دو جاسوس اولین درس است. « فعرف ذلک الحسن ع فامر باستخراج الحمیری من عند لحّام بالکوفة فاخرج و امر بضرب عنقه » این مطلب را امام متوجه شدند، دستور دادند دو جاسوس را بیاورند و دستور دادند گردن انها را بزنند. این برای قوه قضائیه جمهوری اسلامی قابل توجه است که اگر کسی برای امریکا و شبکه صهیونی جاسوسی می کند باید با اشد مجازات با او برخورد شود.
٢ _ اقدام دوم معاویه این بود، وقتی معاویه قاطعیت امام را دید، از راه مسالمت امیز نامه ای به امام مجتبی ع نوشت و چند بیت در ان نامه نیز اورد. محتوای نامه این بود: پدر تو علی ع جنگجو و دنبال آشوب بود اما تو اهل جود، بخشش و سخاوت هستی، یعنی تو بجای نبرد با بنی امیه، به فعالیت فردی خودت، مانند انفاق فی سبیل الله بپرداز. دعوای بنی هاشم و بنی امیه را حلّ کن. تقابل اسلام و کفر را حلّ کن.
٣ _ همین معاویه در اقدام دیگر در صفین، تلاش نمود، امام مجتبی ع را بسمت خودش جذب کند. خیلی مهم است. برادران و خواهران، درس دوم این است، نیروهای ارزشی مواظب باشند، دشمن طمع می کند که انها را از ولیّ امر جدا کند، هر چند در مناصب عالی حکومتی باشند. این مطلب در وقعه صفین امده است، معاویه عبیدالله بن عمر را نزد امام مجتبی ع فرستاد و گفت، با تو کار دارم، امام با او ملاقات نمود، به امام گفت، پدر تو علی ع، اول و اخر قریش را از بین برد، از علی ع بدشان می ایند. تو می خواهی جانشبن علی ع شوی « این مورد در زمان حیات امیرالمومنین علی ع است » دسیسه را ببینید. معاویه شخصی را نزد امام مجتبی ع می فرستد، و می گوید، پدر تو خونریز بود و مردم به او بدبین هستند، می خواهی تو جانشین علی بن ابی طالب ع شوی. ولایت را به تو بدهیم. امام حسن ع محکم فرمودند، بخدا قسم نه. این نفی مجتبوی از کجا امده است؟ در تفسیر عیاشی ذیل ایه ٣٣ سوره توبه می فرماید: حضرت علی ع برای عموم و از جمله برای امام مجتبی ع توصیح دادند که، معاویه دست از بنی هاشم بر نمی دارد تا تمام انها را از بین ببرد برای این که نور خدا را خاموش کند. « وَدَّ مُعَاوِيَةُ أَنَّهُ مَا بَقِيَ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ نَافِخُ ضَرَمَةٍ إِلاَّ طَعَنَ فِي نَيْطِهِ ، إِطْفَاءً لِنُورِ اَللَّهِ » معاویه دوست دارد، احدی از بنی هاشم باقی نماند، مگر این که در شکم او نیزه برود تا نور خدا خاموش شود. این معاویه است. پس، معاویه ابتدا جاسوس فرستاد و امام قاطعانه با او برخورد نمود، سپس از طریق نرم خواست امام را جذب کند که باز هم امام محکم جواب دادند
۴ _ اقدام چهارم معاویه، جنگ رسانه ای بود. این جنگ رسانه ای برای امروز ما هم خوب است. عبدالرحمن ام الحکم خواهرزاده و کارگزار معاویه در موصل است. او و مغیره بن شعبه و عبدالله بن عامر « عبدالله بن عامر، حاکم بصره از طرف عثمان بود » این سه نفر را معاویه برای مذاکره به خیمه امام مجتبی ع می فرستد. « و وجه معاوية إلى الحسن المغيرة بن شعبة، و عبد الله بن عامر بن كريز و عبد الرحمن بن أم الحكم، و أتوه، و هو بالمدائن نازل في مضاربه، ثم خرجوا من عنده، و هم يقولون و يسمعون الناس: إن الله قد حقن بابن رسول الله الدماء، و سكن به الفتنة و أجاب إلى الصلح، فاضطرب العسكر » این سه خبیث وقتی از خیمه امام مجتبی ع بیرون می ایند، به صورت بلند، مطلبی را به دروغ برای همدیگر نقل کردند، در حالی که مردم می شنیدند، انها با هم می گفتند، خدا، خون مسلمانان را بوسیله امام مجتبی ع حفظ نمود و او صلح را قبول نمود، در حالی که در این زمان، اصلاً، صلح مطرح نبود. نتیجه این حرف سه نفر، این شد، تاریخ یعقوبی، جلد دوم صفحه ٢١۵ می اورد، « فاضطرب العسكر » »لشکر امام حسن ع از این حرف دروغ مضطرب شد. نمونه دیگر.
همین عبدالله بن عامر،به استاندار انبار. قیس بن سعد بن عباده حاکم انبار از طرف امام مجتبی ع بود. به لشکر امام گفت، من جنگ را به مصلحت نمی بینم، من فقط مقدمه لشکر معاویه هستم، خودِ معاویه با لشکریان متعدد به انبار امده است، سلام من را به امام مجتبی ع برسانید و به او بگوئید و او را قسم بدهید، که خون خودش و خون مردم را حفظ کند. برادران و خواهران، تاریخ می نویسد، با شنیدن این جمله، لشکریان جنگ را ترک کردند و برای انها جنگ در لشکر امام حسن ع سخت بود. این هم برای ما درس است. دشمن در جنگ رسانه ای خودش، گاهی اوقات سرلشکرهای ما را که در پای لانچر هستند، پیش ما بد جلوه می دهد. مراقب باشید. هر حرفی از زبان دشمن امد، سریع باور نکنیم و به دیگران منتقل نکنیم. پس درس های این بیان امام مجتبی ع را که می گیریم مرور می کنیم :