أَعُوذُ بِاللّهِ مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ. بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ.
اَلْحَمْدُ وَالثَّنَاءُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَصَلَّی اللّهُ عَلَی سَیِّدِنَا وَنَبِیِّنَا أَبِی الْقَاسِمِ الْمُصْطَفَی مُحَمَّدٍ.
وَعَلَی أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ، سِیَّمَا بَقِیَّةِ اللّهِ فِی الْأَرَضِینَ، وَلَعْنَةُ اللّهِ عَلَی أَعْدَائِهِمْ أَجْمَعِینَ إِلَی یَوْمِ الدِّینِ.
در دویست و دوازدهمین خطبه در کاشانِ مکرمِ تکریم شدهِ امام باقر و امام صادق عَلَيْهِمَا السَّلَام، با فرستادن حضرت علی بن باقر به منطقه، خود و شما خواهران و برادران را به رعایت تقوای الهی سفارش می‌کنم.
أُوصِيكُمْ وَ نَفْسِي بِتَقْوَى اللَّهِ. 
مصداقاً؛ حکمت‌های نهج‌البلاغه را پیش می‌رفتیم، رسیدیم به حکمت صد و بیست و دو. حضرت امیر علیه السلام تشییع جنازه شخصی شرکت کردند و «تَبِعَ عَلَيْهِ السَّلَام جِنَازَةً فَسَمِعَ رَجُلًا يَضْحَكُ»، دیدند یک نفر دارد می‌خندد در تشییع جنازه. اینجا یک موعظه‌ای کردند که این موعظه می‌شود توصیه به تقوای خطبه اول ما. فرمودند: «كَأَنَّ الْمَوْتَ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا كُتِبَ»، انگار مرگ در این دنیا بر غیر از ما نوشته شده و واجب شده «وَ كَأَنَّ الْحَقَّ فِيهَا عَلَى غَيْرِنَا وَجَبَ»، که یکی از مصادیق حق دیدید در زیارت آل یاسین «وَ الْمَوْتُ حَقٌّ»، انگار حق بر غیر ما واجب شده است و «وَ كَأَنَّ الَّذِي نَرَى مِنَ الْأَمْوَاتِ سَفْرٌ»، انگار این آقایی یا خانمی که داریم تشییعش می‌کنیم مسافری است که «عَمَّا قَلِيلٍ إِلَيْنَا رَاجِعُونَ»، یک مدت کوتاهی بگذرد ما فکر می‌کنیم می‌خواهد برگردد به ما.
می‌بینید توبیخ دارند می‌کنند حضرت، کسی که دارد در تشییع جنازه می‌خندد. حضرت فرمود: تو فکر می‌کنی این که داری تشییع می‌کنی چند روز دیگر قرار است برگردد پیش شما؟ «نُبَوِّئُهُمْ أَجْدَاثَهُمْ»، ما این‌ها را در قبرشان می‌گذاریم «وَ نَأْكُلُ تُرَاثَهُمْ»، ارثشان را می‌خوریم، انگار «كَأَنَّا مُخَلَّدُونَ بَعْدَهُمْ»، خودمان دیگر تا ابد، ابدیت قرار است در دنیا بمانیم؛ مرگ مال دیگران است نه ما. «ثُمَّ نَسِينَا كُلَّ وَاعِظٍ وَ وَاعِظَةٍ»، هر آقا یا خانمی که ما را پند دهد و موعظه کند فراموش می‌کنیم، «وَ رُمِينَا بِكُلِّ فَادِحٍ وَ جَائِحَةٍ»، هدف مصائب سنگین و آفات قرار می‌گیریم از هر طرف. این توصیه به تقوای خطبه اول؛ مرگ را فراموش نکنیم، موعظه را بپذیریم.
ابن ابی الحدید ذیل این حکمت حدیثی را از امام مجتبی علیه السلام می‌آورند، در جلد هجده شرحشان صفحه سیصد و یازده. امام مجتبی علیه السلام می‌فرماید: عجیب است، قطعی‌ترین اتفاق در زندگی همه من و شما که حتماً حتماً حتماً اتفاق می‌افتد مرگ است، اما عجیب این است که نسبت به آن بی‌تفاوتیم. «مَا رَأَيْتُ حَقّاً لَا بَاطِلَ فِيهِ أَشْبَهَ بِبَاطِلٍ لَا حَقَّ فِيهِ مِنَ الْمَوْتِ»، یقینی‌ترین اتفاق در زندگی ما مرگ است اما آن را جدی نمی‌گیریم، این توصیه به تقوا.
اگر من بخواهم ادب تشییع جنازه را به عنوان چند تا حکم شرعی ذیل همین توصیه به تقوا عرض بکنم، در تحریر الامام و عروة الوثقای مرحوم سید در بحث احکام اموات آمده است. خواهران، برادران، ما که در تشییع جنازه شرکت می‌کنیم، از روایات به دست می‌آید ادب دارد. چه آدابی را رعایت می‌کنیم؟ ادب اول این است؛ وقتی که جنازه را دیدیم بگوییم: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ، اللَّهُ أَكْبَرُ، هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ صَدَقَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ، اللَّهُمَّ زِدْنَا إِيمَاناً وَ تَسْلِيماً». خدایا ایمان ما، تسلیم ما را زیاد کن با دیدن این میت. این ادب اول. ادب دوم، موقع حمل جنازه برای همه مؤمنین و مؤمنات طلب بخشش کنیم: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ». ادب سوم، پیاده تشییع کنیم، مکروه است سواره مگر کسی عذر داشته باشد. ادب چهارم، روی کتف، شانه‌ها حمل کنیم این میت را، نه وسیله نقلیه؛ مگر عذری باشد مثل این که بُعد مسافت باشد یا شخصیت بزرگی است، کسی امکان ندارد همه روی کتف بگیرند.
ادب پنجم که خیلی مهم است این است: «أَنْ يَكُونَ الْمُشَيِّعُ»، این آقا و خانمی که دارد تشییع می‌کند میت را، «أَنْ يَكُونَ» این مشیع «خَاشِعاً»، با خضوع باشد، «مُتَفَكِّراً»، فکر کند، «مُتَصَوِّراً»، تصور کند «أَنَّهُ هُوَ الْمَحْمُولُ»، خودش دارد در جنازه حمل می‌شود، در تابوت حمل می‌شود. ادب پنجم تشییع جنازه این است خواهران برادران؛ هر موقع رفتید تشییع جنازه میتی، آقایی، خانمی شرکت کردید، امام (عَلَيْهِ السَّلَام) می‌فرماید: فکر کن خود شما داری در تابوت حمل می‌شوی، بعد در محضر الهی دادگاه تشکیل شده، محاکمه شدیم، اعمال نیک ما کم شده، می‌گوییم خدایا برمان گردان به دنیا. «وَ يَسْأَلُ الرُّجُوعَ إِلَى الدُّنْيَا»، می‌گوییم خدایا برمان گردان به دنیا که کار خوب بیشتر انجام بدهیم. «فَأُجِيبَ»، اجابت هم شده. و این که حضرت (عَلَيْهِ السَّلَام) مولایمان ناراحت شدند از کار این شخص، جزو مکروهات تشییع جنازه است.
بُطْلَانُ قَوْلِ مَنْ يَقُولُ إِنَّ الْوَارِثَ إِذَا لَمْ يَقْضِ دَيْنَ الْمَيِّتِ فَإِنَّهُ يُؤْخَذُ بِهِ فِي قَبْرِهِ. می‌فرماید، مجمع‌البیان می‌فرماید، این باطل می‌کند این جمله قول آن‌هایی که اگر وارث گوش نکنند قرض این میت را ندهند، میت در قبر گرفتار است. می‌گوید نه، ذمه میت بری می‌شود. این فرمایش مجمع‌البیان.
اما آیت‌الله جوادی می‌فرمایند نه، دو بخش است قرض‌های میت دو بخش است. یک بخشش حال است یعنی الان وقتش رسیده بود، این ده میلیون آقا کی بدهکار است؟ همین امروز، دو روز گذشته، ده روز گذشته، یک ماه گذشته، حال بوده است. قرضی که زمانش رسیده است، باید در زمان حیات می‌داده است. اگر وصیت بکند و بچه‌ها گوش نکنند در قبر گرفتار است.
ولی اگر قرضی باشد مال دو ماه آینده است، می‌گوید بچه‌ها، دخترم، پسرم، همسرم، من به فلانی ده میلیون بدهکارم الان زمانش نیست مال شش ماه دیگر است. با مردن آن قرض حال می‌شود، الان می‌شود. اینجا اگر گوش نکردند، گرفتاری مال بچه‌هایی است که گوش نکردند، دلیلش هم روایت امام جواد (عَلَيْهِ السَّلَامُ) است.
به دو فرزندشان امام جواد (عَلَيْهِ السَّلَامُ) وصیت کردند، جعفر و موسی، فرمودند: وَ احْذَرَا، بپرهیزید، أَنْ لَا تَكُونَا بَدَّلْتُمَا وَصِيَّتَهُمَا مَوَادّاً، وصیت پدر مادرتان را تغییر بدهید مراقب باشید. لِأَنَّهُمَا قَدْ خَرَجَا مِنْ ذَلِكَ، با این وصیتی که کردند برای آینده که من قرضی دارم شما بچه‌ها بدهید، قَدْ خَرَجَا مِنْ ذَلِكَ، ذمه‌شان دیگر بری شده است. وَ صَارَ ذَلِكَ فِي رِقَابِكُمَا، دیگر آمده است در گردن شما.
نکته پایانی إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ. خدای متعال می‌شنود، یعنی چه می‌شنود؟ چند تا تفسیر آمده است: آنچه را که وصیت‌کننده به عدالت وصیت کرد یا خدای نکرده به ظلم وصیت کرد خدا می‌شنود. عَلِيمٌ، علیم یعنی چه؟ یعنی می‌داند که این وصی و این بچه‌ها آیا وصیت پدرشان مادرشان را صحیح عمل کردند یا خدای نکرده تبدیل کردند. خدایا ما را آشنا و عامل به احکام دین خودت از جمله بحث وصیت قرار بده.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، اللَّهُ الصَّمَدُ، لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ، وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الْحَمْدُ وَ الثَّنَاءُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ صَلِّ عَلَى عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، وَ صَلِّ عَلَى الصِّدِّيقَةِ الطَّاهِرَةِ فَاطِمَةَ الزَّكِيَّةِ، حَبِيبَةِ حَبِيبِكَ وَ نَبِيِّكَ، وَ صَلِّ عَلَى الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَ عَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ، وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْبَاقِرِ، وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ، وَ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْكَاظِمِ، وَ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا، وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوَادِ، وَ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَادِي، وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الزَّكِيِّ الْعَسْكَرِيِّ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى حُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِيِّ، الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ.
اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ، صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ عَلَى آبَائِهِ، فِي هَذِهِ السَّاعَةِ، وَ فِي كُلِّ سَاعَةٍ، وَلِيّاً وَ حَافِظاً، وَ قَائِداً وَ نَاصِراً، وَ دَلِيلًا وَ عَيْناً، حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً، وَ تُمَتِّعَهُ فِيهَا طَوِيلًا.
شادی روح حضرت امام راحلمان، امام عظیم‌الشأنمان، و شادی روح رهبر شهیدمان که هنوز نتوانستیم ایشان را تشییع کنیم، و همه شهدا، مخصوصاً شهدای دفاع مقدس هشت ساله، دوازده روزه که الان سالگردشان هست و این تصویری که کنار من گذاشته‌اند و من یک لحظه احترام شهدا تصویر را بلند می‌کنم. نثار همه‌شان، شهدای دوازده روزه، شهدای جنگ ماه رمضان، شهدای کودتای دی ماه، همه را شاد کنید و همین‌طور سه امام جمعه فقیدمان را با صلواتی بر محمد و آل محمد.
این شهدای عزیز اقتدار ما هستند در سطح کلان، سردار سلامی، سردار رشید، سردار باقری، شهدای عزیز دانشمند ما و همین‌طور دیگران و در منطقه کاشان این گل‌هایی که شما دارید می‌بینید هم بچه‌های هوافضا هستند، هم بچه‌های سپاه هستند، هم خانم معلم هست در بین آن‌ها، هم سید علی سه ساله در بین این‌هاست، هم دخترخانم ده ساله و چهارده ساله و همین‌طور همسر سردار جعفری، همه‌شان را باز هم شاد کنید و همین‌طور شهدای عزیز مؤتلفه را با صلوات دیگری بر محمد و آل محمد.
أُوصِيكُمْ وَ نَفْسِي بِتَقْوَى اللَّهِ. برادران و خواهران در خطبه دوم هم خود و شما را به رعایت تقوای الهی سفارش می‌کنم.
حقوق امام عصر علیه السلام را در خطبه دوم مرور می‌کردیم. حق چهاردهم این است، امام زمان علیه السلام فرمودند: هر کدام از شما باید به گونه‌ای عمل بکند که شما را به محبت ما نزدیک بکند و از سَخَط ما خشم ما دور بکند. این حق چهاردهم امام زمان. یک بار دیگر عرض می‌کنم. امام زمان علیه السلام فرمودند خواهرها، برادرها، جوانان، آقا پسرها، دخترخانم‌ها، هر کدام از شما، فَلْيَعْمَلْ كُلُّ امْرِئٍ مِنْكُمْ، هر کدام از شما باید به گونه‌ای عمل کند که شما را به محبت ما نزدیک بکند و از خشم ما دور بکند.
یک کتابی دارند آیت‌الله مهدوی، فصل وصل، در جلد ۴۰ صفحه ۶۶، ایشان خدا حفظشان کند می‌فرمایند چه کار کنیم امام زمان از ما راضی باشد؟ فرمودند کاری بکنیم من از شما راضی بشوم. می‌فرماید یکی از کارهایی که امام زمان را راضی می‌کند این است که ما حداکثر تلاشمان را در آن وظیفه انجام بدهیم. آیه ۶۹ عنکبوت، وَ الَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا، تلاش بکنند حداکثر، فِينَا، با اخلاص، برای خدا، لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا، امام زمان علیه السلام راه را به ما نشان می‌دهد وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ. معیت خداست با انسان نیکوکاری که این‌گونه تلاش بکند.
من اجازه می‌خواهم یک حکایتی را، البته زمان دارد می‌گذرد، می‌خواستم حکایتی را از توجه ائمه برایتان نقل کنم، ولی کلیتش این است خواهران برادران، اگر ما تلاشمان را حداکثری انجام بدهیم، خدا رحمت کند آیت‌الله‌العظمی بهجت را می‌فرماید خدا راه را به شما نشان می‌دهد ولو در یک کاغذ کوچک افتاده جلو پایتان در مسیر راهتان. اگر شما تلاش درستی انجام بدهی خدای متعال برایتان مسیر را محقق خواهد کرد.
اما مناسبت‌ها، اولین مناسبت محرم است. من در اجتماع مبلغات، خواهرهای مبلغه، نکاتی را عرض کردم. در اجتماع مداحان یکی از نکاتی که عرض کردم این بود گفتم تلاش کنید متن خواندنتان و صحبتتان متقن باشد از مطالب قوی از خود اهل بیت خصوصاً اگر انسان بتواند بیان بکند، هم مبلغات محترم ما هم مادحین اهل بیت عصمت و طهارت. من خودم یک چند نمونه را یادداشت کردم از عبرت‌های عاشورا که در این چند دقیقه محضرتان عرض می‌کنم و بعد مناسبت بعدی.
عبرت اول، دنیاطلبی ببینید چه کار می‌کند خواهران برادران. اولین کسی که پیشنهاد کرد به معاویه که تو بیا یزید را به عنوان جانشین خودت معرفی کن و برایش بیعت بگیر چه کسی بود؟ مغیره.
مرحوم علامه امینی در جلد ۱۰ الغدیر صفحه ۲۹۰ این موضوع را تشریح می‌کند. ببینید دنیاطلبی چه بلایی به جان عالم اسلام آورد. علامه امینی نقل می‌کنند معاویه اختلاف پیدا کرد با مغیره، مغیره جزو خواص جبهه باطل است، جزو کسانی بود که شلاق زده به حضرت زهرای مرضیه (سَلَامُ اللَّهِ عَلَيْهَا). ولی اختلاف پیدا کرده با معاویه، معاویه تصمیم گرفت او را از استانداری کوفه عزل کند.
اینجا مغیره یک فکر شیطانی به ذهنش رسید، دید قرار است سعید بن عاص بیاید به جای او بنشیند. آمد به نقل الغدیر پیش یزید، به نقل الْإِمَامَة وَ السِّيَاسَة صفحه ۱۸۷ آمد پیش خود معاویه. چه بود پیشنهادش؟ الغدیر می‌گوید رفت پیش خود یزید. گفت که اصحاب عالی‌مقام پیامبر، همه بزرگان از قریش، سالخوردگان از دنیا رفتند دیگر بچه‌هایشان باقی ماندند. تو یزید در بین همه این‌ها با تدبیرتر، عالم‌تر هستی به سنت پیامبر، عالم‌تر هستی به سیاست. چرا امیرالمؤمنین معاویه برای تو بیعت نمی‌گیرد؟ این را کی گفت؟ سال ۵۰. کی معاویه می‌میرد؟ سال ۶۰. ده سال قبل از مرگ معاویه مغیره این پیشنهاد را به معاویه یا به شخص یزید می‌دهد.
یزید می‌رود به پدرش خبر می‌دهد، معاویه مغیره را می‌طلبد. می‌گوید منظورت چیست؟ مغیره می‌گوید اگر می‌خواهی بعد از تو خونریزی نشود برای یزید در زمان حیات خودت بیعت بگیر. قرار است حالا از کوفه عزلش بکند. می‌گوید من تضمین می‌کنم بیعت کوفه را برای یزید. بصره هم چون استان مهم دوم هست آن هم با زیاد بن ابیه که حالا معاویه او را به خودش ملحق کرده است. کوفه با منِ مغیره، بصره با زیاد بن ابیه. بعد اگر این دو تا استان بیعت بکنند، کوفه و بصره، هیچ‌کسی نمی‌تواند مخالفت کند. علامه امینی در الغدیر می‌گوید معاویه بعد از شنیدن این پیشنهاد، مغیره را در استانداری کوفه ابقاء کرد. ببینید دنیاطلبی کار را به کجا رساند.
معاویه یک سفر حج آمد مکه برای تمتع سال ۵۰. یک عمره هم آمد از دمشق به مکه سال ۵۶، در هر دو سفر تلاش کرد که برای یزید بیعت بگیرد. در سال ۵۰ که آمد دید مقاومت زیاد است، از جمله نمونه اول، باز الغدیر نقل می‌کند جلد ۱۰ صفحه ۲۳۲. می‌گوید یک شخصی به نام احنف بن قیس در حضور معاویه و یارانش، گفت شما آمدی برای یزید بیعت بگیری؟ إِنَّ أَهْلَ الْحِجَازِ وَ أَهْلَ الْعِرَاقِ لَا يَرْضَوْنَ بِهَذَا، مردم حجاز، مکه، مدینه، تمام آن منطقه و عراق، کوفه، بصره، به این راضی نمی‌شوند. وَ لَا يُبَايِعُونَ لِيَزِيدَ، با یزید بیعت نمی‌کنند. چرا؟ مَا كَانَ الْحَسَنُ حَيّاً، تا زمانی که حسن بن علی زنده است مردم نمی‌آیند با یزید بیعت کنند. وَ ايْمُ اللَّهِ، به خدا قسم، إِنَّ الْحَسَنَ لَأَحَبُّ إِلَى أَهْلِ الْعِرَاقِ مِنْ عَلِيٍّ، مردم عراق حسن بن علی را از پدرش علی بن ابی‌طالب بیشتر دوست می‌دارند. شبیه این را چند نفر دیگر هم صحبت کردند. اینجا ببینید عبرت دوم. برای این‌که یزید را سر کار بیاورد معاویه تصمیم گرفت مانع جدی را که امام مجتبی علیه السلام است از سر راه بردارد و آن دسیسه را انجام داد با جعده، سم، و وجود مطهر امام مجتبی علیه السلام را به شهادت رساندند. حالا آمده است در سفر بعدی که امام حسین علیه السلام هم دیدار داشته است با معاویه، خود معاویه رو می‌کند به امام حسین علیه السلام و برای یزید می‌خواهد بیعت بگیرد. یک گفتگویی است بین معاویه و امام حسین علیه السلام معاویه رو می‌کند می‌گوید من می‌دانم که شما فِيكُمَا، یعنی امام حسن و امام حسین، فَضْلُ الْقَرَابَةِ، شما به پیامبر نزدیکید، فضیلت قرابت به پیامبر را دارید و حُظْوَةُ الْعِلْمِ، شما اهل علم هستید، کمال مروت دارید، ولی قَدْ أَصَبْتُ مِنْ ذَلِكَ، همه این‌هایی که شما دارید من یافته‌ام مِنْ ذَلِكَ عِنْدَ يَزِيدَ، هر چه شما خوبی دارید یزید خوبی‌های دیگری دارد که شما ندارید. وَ مَا أَعْيَانِي مِثْلُهُ عِنْدَكُمَا وَ عِنْدَ غَيْرِكُمَا، یک چیزهایی دارد که شما ندارید. چیست آن‌ها؟ مَعَ عِلْمِهِ بِالسُّنَّةِ، علمی که یزید به سنت دارد شماها ندارید. وَ قِرَاءَةِ الْقُرْآنِ، یزید اهل تلاوت قرآن است، تو ای امام حسین و امام حسن نمی‌رسید به گرد یزید. وَ الْحِلْمِ، یک بردباری یزید دارد که سنگ را آب می‌کند، الَّذِي يُرَجِّحُ بِالصُّمِّ الصِّلَابِ. حالا امام حسین علیه السلام باید پاسخ این خبیث را بدهد. این عبرت دوم چیست؟ عبرت دوم این است ببینید گناه را دارد توجیه می‌کند معصیت را، جای شهید را با جای قاتل عوض می‌کند.
در اسلام، «الْإِمَامَةُ وَ السِّيَاسَةُ» جلد یک، صفحه ۲۰۱، می‌گوید حضرت امام حسین علیه‌السلام فرمودند، بالاترین فضیلت تو قبل از اسلام این بود که دو سفر می‌رفتی به شام از مکه برای آوردن شراب. این بالاترین فضیلت تو قبل از اسلام بوده. «كَانَ أَفْضَلُ شَرَفِكَ تَجَشُّمَ الرِّحْلَتَيْنِ فِي طَلَبِ الْخُمُورِ»؛ این خودت.
اما یزید؛ فضایلی برایش ذکر کردی گویا شخص نادیده‌ای را داری توصیف می‌کنی. یزید خودش، خودش را معرفی کرده است. درباره‌ی یزید بگو: «مِنِ اسْتِقْرَائِهِ الْكِلَابَ الْمُهَارِشَةَ عِنْدَ التَّهَارُشِ»؛ سگ‌ها را گرد می‌آورد، به جان هم می‌اندازد، این کار اوست. «وَ الْحَمَامِ السُّبَّقِ لِأَتْرَابِهِنَّ»؛ کبوتربازی و مسابقه دادن کار اوست.
در یک بیان دیگری فرمود این شراب‌خوار است، «وَ لَيْسَ الشَّارِبُ الْمُسْكِرُ»، کسی که شراب می‌خورد «لَيْسَ بِأَمِينٍ عَلَى دِرْهَمٍ»، یک درهم را انسان نمی‌تواند امانت دستش بگذارد، «فَكَيْفَ عَلَى الْأُمَّةِ»؛ چطور یک امت را می‌خواهی امانت بدهی دست یزید؟ به هر حال جلد ۶۶ صفحه ۴۹۵. الغدیر از عبدالله حنظله نقل می‌کند. عبدالله حنظله رفته بود پیش یزید، برگشته بود، مردم مدینه به او گفتند یزید را چگونه دیدی؟ گفت از پیش کسی آمدم که «يَنْكِحُ الْأُمَّهَاتِ وَ الْبَنَاتِ وَ الْأَخَوَاتِ»، هم با دختر ازدواج می‌کند، هم با مادر این دختر هم‌زمان. «يَشْرَبُ الْخَمْرَ»؛ شراب‌خوار است. «يَدَعُ الصَّلَاةَ»؛ نماز را ترک می‌کند.
بعد امام حسین (علیه‌السلام) فرمود معاویه، «مَنْ خَيْرٌ لِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ»؛ چه کسی بهتر است برای امت پیامبر(ص)؟ «يَزِيدُ الْخُمُورِ الْفُجُورِ»؛ این یزیدی که کارش دائم‌الخمر است و فاجر و گنه‌کار و معصیت‌کار است؟
این دو سه جمله از عبرت‌های عاشورا در رابطه با ماجرای یزید و بیعت گرفتن یزید.
اما مناسبت دوم اجتماعات شبانه؛ من محضر شما عرض کردم هم در نماز جمعه، هم در میادین شهر، هم در اجتماع مداحان و مبلغان عرض کردم، نظر شریف رهبر عزیزمان که خدای متعال توفیقاتشان را بیفزاید این است: خواهران، برادران، در محرم و صفر اجتماعات خیابانی در میادین که داشتیم، نباید کم‌رنگ بشود. باشکوه‌تر، با شکوه تمام، به شکل همان عزاداری، سینه‌زنی با کمک سخنرانان و مداحان ان‌شاءالله برگزار بشود. این نظر ولی‌امر ماست.
دستور دوم: در این اجتماعات از اجتماع قلوب و انسجام ملی حفظ بشود، حفاظت بشود، کاری نکنیم این وحدتی که ایجاد شده آسیب ببیند.
دستور سومشان؛ حضرت آقا فرمودند بعضی از سخنران‌ها مزاجشان این است که در سخنرانی‌شان وحدت را خدشه‌دار می‌کنند، برای آن‌ها تبیین شود. این هم دستور سوم.
دستور چهارم: اگر در یک میدانی، خیابانی دیدید اجتماعات دارد کم می‌شود، آسیب‌شناسی کنید که چرا این اجتماع کم‌رنگ شده است. آسیب را برطرف کنید، رفع کنید. این چهار دستور در رابطه با اجتماعات خیابانی.
از سازمان تبلیغات اسلامی، نیروی انتظامی، هیئات عزیز، جامعه‌ی سخنرانان و مداحان درخواست می‌کنم تا آن‌جایی که می‌توانند و امکان دارد، جلسات خودشان را در خیابان، در جاهایی که ان‌شاءالله مثل صد شب گذشته، ادامه بدهند.
به جوانان عزیزم توصیه می‌کنم؛ اولاً که خودتان شرکت می‌کنید به لطف خدا، چه آقاپسرها، چه دخترخانم‌ها. دسته‌جمعی هم می‌توانید با هم‌کلاسی‌های خودتان شرکت کنید، با هم‌سن‌وسال‌های خودتان در فامیل شرکت بکنید. چون یک کار بزرگ اجتماعی است. اگر دیدید یک شب هم‌کلاسی شما نیامده است، سراغ او را بگیرید که چرا امشب در موکب شما تشریف نیاوردید؟ به سخنرانان عزیز هم عرض می‌کنم که عرض هم کردم در اجتماعشان علاوه بر یزید هزار و چهارصد و اندی سال پیش، از یزید امروز هم بگویید، از شمر امروز هم بگویید، از ابن‌زیاد امروز هم بگویید. هم از حسین بن علی سیدالشهدا و قمر بنی‌هاشم بگویید و هم از جبهه‌ی حق امروز.
به مداحان عزیز عرض کردم شما به لطف خدا جمعیت کثیری می‌آیند پای مدح شما، مصیبت شما، سینه‌زنی شما، به معنویت و نماز توصیه کنید، به حجاب و عفاف توصیه کنید.
به معاونت فرهنگی ستاد امر به معروف و نهی از منکر عرض کردم آن کارهای زیربنایی که دارید انجام می‌دهید، مثل آن دستوری که حضرت آقا دارند دویست سال پیشینه‌ی مبارزه با حجاب را برای دخترخانم‌ها بگویید، من دارم، خبر دارم که دارد اجرا می‌شود این برنامه، اما عرضم این است مضاعف کنید زحماتتان را. کتاب «ناگفته‌های صورتی» آقای راجی را، کتاب «زنان زندانی» را، کتاب «حجاب» شهید مطهری عزیز را، این‌ها را در این اجتماعات لابه‌لای مطالب عاشورایی به عزیزان مخاطبمان بگوییم.
از دادستانمان هم ممنونیم، نامه‌ی رسمی زده است به بعضی از نهادها که زیرمجموعه‌ی شما اگر حجاب را رعایت نکنند، تذکر لسانی ندهند، کوتاهی بکنند، به عنوان ترک فعل با آن‌ها برخورد می‌شوند.
مناسبت سوم مؤتلفه بود. برادر گرانقدرمان آقای فرشی صحبت کردند، من یک جمله‌ای را فقط از شهید باهنر برایتان بخوانم. خاطرات مرکز اسناد انقلاب اسلامی از شهید باهنر صفحه ۸۴. آقای باهنر می‌فرمایند وقتی هیئت مؤتلفه عده‌شان دستگیر شدند و این چهار عزیز ما به شهادت رسیدند، سال ۴۴ در ۲۶ خرداد؛ شهید صادق امانی، محمد بخارایی، مرتضی نیک‌نژاد، رضا صفارهرندی. بعد آقای باهنر می‌فرمایند ما تصمیم گرفتیم که فعالیت این عزیزان نیمه‌علنی ادامه پیدا کند. چه‌کار کردند؟ یک مؤسسه‌ای را به نام بنیاد تعاون و رفاه اسلامی ایجاد کردند در سیر کارهای هیئت مؤتلفه.
بعد می‌فرمایند این مدرسه‌ی رفاه یک کارهای روبنایی داشت، یک کارهای زیربنایی. کارهای روبنایی‌اش که صندوق قرض‌الحسنه بود، کارهای تبلیغاتی بود، آموزش و فرهنگ و اردو و زمینه‌های امدادی، این‌ها خدمات بود. اما کارهای زیربنایی هیئت مؤتلفه در پوشش مدرسه‌ی رفاه، ادامه‌ی مبارزات حضرت امام (ره) بود و گسترش آثار امام(ره) بود، بیانیه بود، رهنمود و اقدامات امام راحل عظیم‌الشأن. شاد کنید هم شهدای مؤتلفه را، هم شهدای جهاد سازندگی‌مان را با صلواتی بر محمد و آل محمد.
آخرین عرض من اقدامات آمریکا در خلیج فارس. بهتر از من مستحضرید که دو سه شب قبل بعد از این‌که یک هلیکوپتر متجاوز آمریکا از آن مرزی که نباید می‌گذشت، گذشت؛ جمهوری اسلامی این هلیکوپتر متجاوز را به‌حق ساقط کرد؛ یک دفاع مشروع. آمریکا اعلام کرد که من در مقابل این زدن هلیکوپتر، عملیات مهمی را می‌خواهم انجام بدهم.
شما وقتی که به کارهای آمریکا نگاه بکنید در جنوب کشور، یک مطلبی را می‌توانید اصطیاد بکنید، انتزاع بکنید. آن جاهایی که آمریکایی‌ها زدند یا می‌خواستند آسیب برسانند، شبکه‌ی راداری نظارتی مستقر ما در جنوب کشور بود. یعنی چه؟ یعنی آمریکا بسیار عصبانی است از کنترل هوشمند تنگه‌ی هرمز. به عبارت دیگر ترامپ در تنگه‌ی هرمز به‌شدت تحقیر شده است، پس می‌خواست با این عملیاتش مقداری از کنترل ما را بر تنگه‌ی هرمز محدود بکند. حمله به شبکه‌ی نظارتی ما در جنوب، می‌خواست تسلط ما را بر تنگه‌ی هرمز کم بکند. این هدف اول آمریکایی‌ها بود.
 البته؛ هدف‌های بعدی هم دارند خواهران، برادران. این ضربات محدود را می‌خواهند در تنگه‌ی هرمز ادامه بدهند، محاصره‌ی دریایی را ادامه بدهند تا خدای نکرده کودتای شبیه ۱۸ دی را در کشور ما تکرار بکنند. برای کودتای ۱۸ دی بهترین پادزهر، حضور شما خواهران و برادران در میدان است. جمهوری اسلامی با هدایت عالی رهبر عزیزمان، رهبر حکیممان، رهبر جوانمان، حضرت آیت‌الله امام سید مجتبی خامنه‌ای پاسخ این غلط آمریکا را دادند، کاملاً متفاوت با اقدام آمریکا. ۲۱ هدف آمریکا محکم کوبیده شد که یک نمونه‌اش اردن بود. ببینید اردن چه اهمیتی دارد خواهران، برادران. در روزهای آخر جنگ ماه رمضان آمریکایی‌ها مجبور شدند از این‌که ضربات سپاه عزیز ما، هوافضای ما داشت پایگاه‌های نزدیک آن‌ها را نابود می‌کرد، آمریکایی‌ها مجبور شدند که تجهیزات خودشان را به لایه‌ی دورتر ببرند و آن لایه‌ی دورتر اردن بود. عملیات‌های بعدی‌شان، شلیک‌های دورشان را از اردن انجام می‌دادند.
جمهوری اسلامی یکی از ۲۱ اقدامش در پاسخ به آمریکای ملعون، تنبیه اساسی در اردن بود. چنان این پایگاه را زدند که اصلاً آمریکایی‌ها متعجب شدند که ایران در این صد روز به توفیق الهی هم در آفند و هم در پدافند به‌شدت جهش کرده است؛ یعنی از فرصت صد روزه‌ی سکوت نظامی، بچه‌های ما حداکثر استفاده را انجام دادند، سه ماه با جهش به لطف خدا که نتیجه‌اش پایگاه اردن بود که به‌شدت کوبیده شد. در پدافند در طول ۱۲ ساعت، هفت کروز دشمن، سه پهپادشان ساقط شد و اف ۱۶ آن‌ها مجبور به فرار شد..
هدف دوم پایگاه پنجم نیروی دریایی آمریکا است که در بحرین است. عمده‌ی خاک بحرین شده ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا. این کارش چیست؟ مسئولیت حفظ منافع آمریکا در خلیج فارس، در دریای عمان، در دریای سرخ، در خلیج عدن و بخشی از اقیانوس هند به عهده‌ی ناوگان پنجم نیروی دریایی است. خواهران، برادران، شاهدان عینی از خودشان می‌گویند جمهوری اسلامی و موشک‌های ایران آن‌قدر این ناوگان پنجم را زده است که ساختمان‌ها و تجهیزاتی که ما داریم می‌بینیم شبیه غزه شده است.
تقریباً روزی سی و پنج تا کشتی می‌توانستند از مسیر تعیین شده‌ی ایران با دادن آن عوارض و حق نگهداری امنیتی و امثال ذلک عبور بکنند. اما از آن تاریخ به بعد با این غلطی که آمریکا کرد، تنگه‌ی هرمز کامل بسته شده و الان صدها کشتی پشت تنگه مانده‌اند.
این را هم من در محضر شما خواهران و برادران عرض بکنم؛ آمریکا بداند، ترامپ بداند، نتانیاهو هم بداند، از این به بعد راهبرد جمهوری اسلامی این نیست که ما منتظر بشویم آمریکا یک جا را بزند، ما پاسخ ده برابر یا صد برابر بدهیم. از این پس، ایران تصمیم دارد اقداماتش پیش‌دستانه باشد، در نقاط متفاوت با ماهیت غیرمنتظره برای آمریکا.
همه‌ی این‌ها را ما از امام حسین داریم، از مکتب اباعبدالله علیه‌السلام داریم، از رهبری امام راحل و امام شهیدمان داریم، که فرهنگ عاشورا را آوردند در بین مردم ما احیا کردند، تأکید کردند، که مِثْلِي لَا يُبَايِعُ مِثْلَ يَزِيد. آمریکا می‌خواهد ما را به تسلیم بکشاند، ولی ما اعلام می‌کنیم، با کمک هَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّةِ امام حسین علیه‌السلام، ترامپ و بزرگ‌تر از ترامپ، آرزوی تسلیم شدن ملت ایران را به گور خواهند برد.
خدایا، سلام ما را به امام زمانمان برسان.
تسلیت ما را برای فرارسیدن محرم امام حسین علیه‌السلام به محضرشان ابلاغ بفرما.
آنچه که امام زمان علیه‌السلام راضی است، ما را به انجامش موفق بدار.
آنچه که امام زمان علیه‌السلام ناراضی است، ما را از انجامش باز بدار.
ثوابی از حسنات این مردم، در کارنامه‌ی عمل امام راحل و امام شهیدمان و همه‌ی شهدایمان، خدایا ثبت بفرما.
خدایا، بیمارانمان، بیماران مدنظر، شفای عاجل و کامل کرم بفرما.
به همه‌ی خدمتگزاران در همه‌ی نهادها، از جمله جهاد سازندگی که خودکفایی ما بر عهده‌ی آن‌هاست، توفیق بیشتر در خدمت به این مردم عطا بفرما.
به بازاریان ما انصاف عطا بفرما.
خدایا، پرچمی که دست رهبر عزیزمان هست، هر چه زودتر توسط خود ایشان به صاحب اصلی تحویل بفرما.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ * فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ * إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ. صَدَقَ اللهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. اَللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَجَ.