«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. اَلْحَمْدُ وَ الثَّنَاءُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، وَ صَلَّی اللَّهُ عَلَی سَیِّدِنَا وَ نَبِیِّنَا أَبِي الْقَاسِمِ الْمُصْطَفَی مُحَمَّدٍ»

«اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ صَلِّ عَلَی عَلِیٍّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ، وَ صَلِّ عَلَی الصِّدِّیقَةِ الطَّاهِرَةِ فَاطِمَةَ الزَّکِیَّةِ، حَبِیبَةِ حَبِیبِکَ وَ نَبِیِّکَ، وَ صَلِّ عَلَی الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَ عَلَی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ زَیْنِ الْعَابِدِینَ، وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْبَاقِرِ، وَ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّادِقِ، وَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ الْکَاظِمِ، وَ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا، وَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْجَوَادِ، وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَادِی، وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْ... وَ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْهَادِی، وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الزَّکِیِّ الْعَسْکَرِیِّ، اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ الْمَهْدِیِّ الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ»

به نیابت از امام راحل عظیم‌الشأن، امام شهیدمان، همه شهدا، مخصوصاً شهدای استان اصفهان، منطقه کاشان، شهدای عزیز دانش‌آموز:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. اَللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ، صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلَی آبَائِهِ، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ، وَلِیّاً وَ حَافِظاً، وَ قَائِداً وَ نَاصِراً، وَ دَلِیلاً وَ عَیْناً، حَتَّی تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً، وَ تُمَتِّعَهُ فِیهَا طَوِیلاً».

سلامتی امام زمان علیه‌السلام، تعجیل در فرج مبارکشان، عنایتشان به همه شما و شنوندگان عزیز ما و برای شادی روح حضرت امام، امام شهیدمان و همه شهدا، مفاخرمان و ذوی‌الحقوق صلواتی اهدا بفرمایید.

«أُوصِیکُمْ وَ نَفْسِی بِتَقْوَی اللَّهِ». در خطبه دوم هم خود و شما خواهران و برادران را به رعایت تقوای الهی سفارش می‌کنم. باز اگر خاطرتان باشد بعد از پایان دعای مَکَارِمُ الْأَخْلَاقِ، توصیه به تقوای ما الان جلسه سی و دوم در رابطه با حقوق امام زمان است علیه‌السلام. «وَ أَعِنَّا»، خدایا کمکمان کن، «عَلَی تَأْدِیَةِ حُقُوقِهِ إِلَیْهِ». این حکایتی که امروز برایتان نقل می‌کنم محصولش این است که ما در گرفتاری‌ها یا در خوشی‌ها یادمان از ولی‌نعمتمان نرود.

یکی از فضلای کاشان کتابی را به من معرفی کردند و بخشی را برای من کپی‌اش را ارسال کردند از مرحوم آیت‌الله آقا سید محمدحسین رضوی که شما آشنا هستید، ایشان در چهل‌تن دفن هستند. ایشان یک تشرفی دارند خدمت امام زمان علیه‌السلام، در کتاب سیمای رضوی صفحه ۷۲، ۷۳ آمده که آیت‌الله رضوی برای یکی از بستگانشان نقل کردند عین عبارت. فرمود من رفته بودم برای مأموریتی به هند، بمبئی. در آنجا یک کتابی را می‌خواستم برای تحقیق. فروشنده از مخالفان اهل‌بیت بود و من را تهدید کرد، گفت شما در کتاب‌های خودتان به بزرگان و نمادهای ما توهین می‌کنید. من انکار کردم، ایشان یک مدرکی را آورد. این را من تو پرانتز عرض بکنم: فتوای رهبر شهید ما این است توهین به نمادهای اهل سنت جایز نیست.

بعد می‌گوید من از ترس جان خودم دیگر آن شب بمبئی نماندم، خارج شدم، منتها مسیر کوه و کمر را گرفتم. صبح و شام به سمت یک مقصدی می‌رفتم. غذای من هم گیاه صحرا بود یا انجیری که از کوهستان فرض کنید پیدا کنم. خیلی دیگر شرایطم برای زندگی و حیات سخت شد. به خودم گفتم من چرا به امام زمان علیه‌السلام نمی‌گویم؟ با انقطاع، با توسل، حضرت را صدا کردم، متوسل شدم به مولای خودمان امام زمان علیه‌السلام. می‌گوید ناگهان دیدم از دور بزرگواری دارد می‌آید، احساس کردم که یک آبادی نزدیک است، گفتم خدا را شکر یک شخصی دارد می‌آید. ایشان به من سلام کردند، من جواب سلام دادم، بعد احوال‌پرسی، بعد سؤال‌های فقهی من مطرح کردم ایشان جواب دادند. 
یک سیبی را حضرت عرض شود که از جیب مبارکشان درآوردند، نصف کردند، نصفش را دادند، میل کردند خودشان، نصفشان را هم دادند به من. بعد این ناقل می‌گوید آیت‌الله رضوی گفت من قسم می‌خورم از وقتی که این سیب را حضرت به من داد دیگر من احتیاج نداشتم به چیزی که یاد بگیرم. همه‌چیز برایم روشن و مبین شده بود. بعد حضرت فرمود می‌خواهی بروی کنار جدم امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام؟ ببینید از بمبئی تا نجف، گفتم بله. فرمود این مسیر را برو. مسیر را نشان داد حضرت، با یک طی‌طریق ظاهراً کوتاهی ایشان رسیدند و بعد من نگاه کردم دیگر حضرت را ندیدم. یقین کردم که خود حضرت صاحب بود. درسش به عنوان عرض شود که توصیه به تقوا این است خواهران، برادران، در عُسر و یُسر، در خوشی و گرفتاری یادمان نرود ولی‌نعمتمان، صاحبمان. استغاثه به حضرت، نماز استغاثه باشد، صلوات خاصه حضرت باشد، نماز حضرت باشد، دعای «اَللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ» باشد، دعای سلامتی که بعد از دعای عهد آمده «اَللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِیِّکَ»، به هر حال در شبانه‌روز یک کار ویژه‌ای برای مولایمان انجام بدهیم. 

اما مناسبت‌ها؛ اولین مناسبت شهادت آقا محمدحسین فهمیده عزیز ما، بسیجی ۱۳ ساله ما است که حضرت امام ایشان را لقب رهبر دادند. اگر از من بپرسید چرا حضرت امام به ایشان فرمودند رهبر ما آن جوان ۱۳ ساله‌ای است که نارنجک به کمرش می‌بندد و آن تانک دشمن را به نابودی می‌رساند و خودش هم به لقای الهی می‌پیوندد؛ به نظر حقیر این جمله حضرت امام برگرفته از صفات عِبَادُ الرَّحْمَٰنِ در سوره فرقان است: «وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا». خدایا ما را امام قرار بده، رهبر قرار بده برای اهل تقوا. مرحوم علامه طباطبایی ذیلش می‌فرماید إِمَامُ الْمُتَّقِینَ شدن یعنی یک کار خوب را اول من انجام بدهم، بعد دیگران از من یاد بگیرند، الگو بگیرند. آقا محمدحسین فهمیده شهید ما الگو شدند برای نوجوان‌ها. و ما آماری که از شهدای عزیز داریم، از این ۲۴۰ هزار شهید دفاع مقدس، خواهران، برادران، ۷۰۰۰ تا شهید زیر ۱۴ سال داریم. ۷۰۰۰ شهید زیر ۱۴ سال داریم. در این جنگ اخیر و ۱۲ ساله و جنگ ماه رمضان هم، هم منطقه کاشان در یحیی‌آباد شهید دانش‌آموز داشتیم، هم شهید کاشانی در تهران داشتیم، شهیدان ساداتی ارمکی، آقا سید علی سه ساله، ریحانه سادات، فاطمه سادات؛ این‌ها شهدای دانش‌آموز عزیز ما هستند. درس روز بسیج دانش‌آموزی این است که بدانیم دانش‌آموز امروز ما، بچه‌های ابتدایی ما، به برکت انقلاب اسلامی خودشان دارای تحلیل شدند خواهران، برادران. راه صحیح را می‌شناسند، قدم برمی‌دارند و جان خودشان را مثل شهید محمدحسین فهمیده برای آن راه صحیح فدا می‌کنند. شادی روح تمام شهدا از جمله شهدای دانش‌آموز صلوات ختم کنید. 

مناسبت دوم روز ۱۲ آبان، روز ایثار و شهادت کاشان است. ۹۶ شهید در یک روز در سال ۷۳ تشییع شد، پیکر تفحص‌شده شهدای عزیز ما. ۱۲ آبان سال ۷۳، ۹۶ شهید در کاشان تشییع شد. لذا به پاسداشت روز دوازدهم در میادین شب دوازدهم ان‌شاءالله مراسم هست و در دانشگاه علوم پزشکی هم مراسم ویژه هست که حاج آقای پناهیان ان‌شاءالله سخنران خواهند بود. 

نهم آبان ۱۳۰۴، مناسبت بعدی، انقراض سلسله قاجار هست و آغاز دیکتاتوری رضاخان و پهلوی‌ها. ۹ آبان ۱۳۰۴. یک جمله از حضرت آقا بخوانم در بیانیه گام دوم، فرمودند انقلاب اسلامی ایران به یکی از انحطاط تاریخی طولانی پایان داد. انحطاط تاریخی طولانی پایان داد و کشور را که در دوران پهلوی و قاجار به شدت عقب مانده بود در مسیر پیشرفت سریع قرار داد. رژیم فاسد طاغوت علاوه بر وابستگی و فساد و استبداد و کودتایی بودن، خوب دقت کنید، علاوه بر اینکه وابستگی داشتند، فاسد بودند، مستبد بودند، کودتایی بودند، اما یک ویژگی دارند که هیچ کودتایی در دنیا ندارد و آن اینکه اولین رژیم سلطنتی در ایران بود که به دست بیگانه و نه با زور شمشیر خودش بر سر کار آمد. یعنی خودش هم کودتا نکرد؛ انگلیسی‌ها کودتا کردند رضاخان را آوردند سر کار. 
بعد آقا می‌فرماید بروید شما عظمت پیشرفت‌های ۴۰ سال اول انقلاب را مقایسه کنید با ۴۰ سال انقلاب‌های بزرگ دنیا مثل انقلاب فرانسه، اکتبر شوروی و انقلاب هند، بعد ببینید امام در این کشور چه کرد، جهاد سازندگی چه کرد، نهضت سوادآموزی چه کرد، پیشرفت‌های علمی ما چه کردند. من هر روز یک مدرسه بچه‌های شما می‌روم، یکی از جملاتی که در آن مدارس می‌گویم از بیانیه گام دوم، می‌گویم آقا توصیه به علم کرده. این‌هایی که شعار زن، زندگی، آزادی می‌دهند، زمان طاغوت زنان ما بی‌حجاب بودند، ولی بی‌سوادترین زن‌های دنیا زنان ایران بودند؛ یک کشور فقط از ما بی‌سوادتر بود. الان به عظمت انقلاب اسلامی و رویکردی که امام راحل و امام شهیدمان داشتند، زنان ایران باسوادترین زن‌های دنیا هستند. این‌ها افتخارات و عظمت امام و امام شهید ما است که برایشان صلواتی ختم بفرمایید. 

۱۳ آبان روز ملی مبارزه با استکبار جهانی، خوب دقت کنید، اولین حادثه ۴۳ بود نه ۴۲. دقت کنید، ۱۳ آبان ۴۳ بود. امام فریادی برآوردند که استقلال ما را شاه فروخت. فریاد امام در کاپیتولاسیون این بود که استقلال ما را فروختند، ما را ذلیل کردند. خب اگر شاه یک آدم مستقلی بود باید دست و پای امام را می‌بوسید که من زورم نمی‌رسد به این ابرقدرت‌ها، از شما ممنونم که فریاد زدید. اما این نوکر حلقه‌به‌گوش به دستور آمریکایی‌ها امام راحل عظیم‌الشأن ما را تبعید می‌کند به ترکیه. 
اتفاق بعدی ۱۳ آبان ۵۷ است. دانش‌آموزان عزیز بدانند، این‌هایی که شاه را دارند تطهیر می‌کنند بدانند در ۱۳ آبان ۵۷ مدارس ما تجمیع شدند در دانشگاه تهران. تجمیع... آمدند و اعتراض خودشان را به وابستگی شاه، به فساد شاه اعلام کردند. ساعت ده و نیم، ۱۱ روز ۱۳ آبان ۵۷، شاه به دستور آمریکا دستور تیر داد علیه دانش‌آموزان ما در دانشگاه تهران. ۱۳ آبان ۵۷، ۶۵ تا دانش‌آموز در همان حادثه شهید شدند. ۶۵ دانش‌آموز بی‌گناه ما و بعد چقدر مجروح شدند، بعداً به شهادت رسیدند. این‌ها یادمان نرود. 

و حادثه سوم ۱۳ آبان ۵۸ است؛ تسخیر لانه جاسوسی به تلافی تقریباً ۹ ماه اقدامات براندازانه آمریکا، اقدامات خصمانه آمریکا از ۲۲ بهمن ۵۷ تا ۱۳ آبان ۵۸. بسیاری از استان‌های ما را درگیر کرد، آشوب کرد. جوانان غیور دانشجو آمدند و ریختند در این جاسوس‌خانه، ۵۲ تا جاسوس دیپلمات‌نما را ۴۴۴ روز نگه داشتند و ابهت آمریکا را تحقیر کردند. 
امام، عکس‌العمل امام راحل عظیم‌الشأن؛ یکی فرمودند این اقدام شجاعانه واکنش طبیعی ملت ایران مقابل جنایات بی‌شمار آمریکا بود. او جنایت کرده، این عکس‌العمل مردم بود. جمله دوم امام فرمود این انقلابی بود دوم، انقلاب دوم مهم‌تر از انقلاب اول. تفسیر این جمله را رهبر شهیدمان در یک سخنرانی بیان فرمودند. فرمودند در انقلاب ۲۲ بهمن ۵۷ مردم ایران آمریکا را از در اخراج کردند، اما پنجره هنوز بود. در ۱۳ آبان ۵۸ این پنجره را هم بستند به روی آمریکا که نفوذ نکند. لذا مهم‌تر است از انقلاب اول؛ راه نفوذش را، جاسوس‌خانه آمریکا را به لطف خدای متعال بستند. 
در بیانیه گام دوم حضرت آقا به همین حادثه اشاره می‌کنند. این بیانیه گام دوم من خیلی تأکید دارم برادرها، خواهرها، نگذارید مغفول بماند. حضرت آقا می‌فرماید، سال ۹۷ این بیانیه صادر شده در چهل‌سالگی انقلاب، فرمود: ای مردم عزیز، یک روزی چالش ما با آمریکا بر سر رسوا کردن لانه جاسوسی بود، باید ما سخنرانی می‌کردیم، کتاب‌هایشان را چاپ می‌کردیم که اینجا جاسوس‌خانه است؛ اما امروز، امروز چالش ما با آمریکا، سال ۹۷ آقا دارند می‌فرمایند، بر سر برچیده شدن بساط نفوذ نامشروع آمریکا از منطقه غرب آسیا است. و من عرض می‌کنم ای امام شهید ما، شما نیستی ولی این مردم دارند روزی را می‌بینند با چشم خودشان که پایگاه‌های متعدد آمریکا در منطقه زیر ضرب، ضربات موشکی جمهوری اسلامی نابود شدند. 

چهاردهم آبان روز فرهنگ عمومی است. باز از بیانیه گام دوم برایتان بخوانم در کتاب فرهنگ. آقا می‌فرمایند که تلاش غرب در ترویج سبک زندگی غربی در ایران، غربی‌ها خیلی تلاش کردند سبک زندگی غربی را در ایران ترویج بکنند، زیان‌های بی‌جبران اخلاقی، اقتصادی، دینی و سیاسی به کشور و ملت ما زده است، سبک زندگی غربی. بعد فرمودند مقابله با این سبک زندگی غربی نیاز دارد به جهاد همه‌جانبه و هوشمندانه. مدیران جوان، عبارت‌های آقا است، کارگزاران جوان، اندیشمندان جوان، فعالان جوان در میدان‌های فرهنگی باید شانه‌های خودشان را زیر بار مسئولیت بدهند و ایران عزیز را الگوی کامل یک نظام پیشرفته اسلامی بسازند. این جمله بیانیه گام دوم را بگذارید کنار پیام حضرت آقا، امام امروز جامعه به نخبگان، ۴/۸/۱۴۰۵، دقیقاً روز فرهنگ عمومی آقا این بیان را، پیام را صادر فرمودند. 
اولاً از حضرت زهرا به عنوان مَجهولَةُ القَدر نام بردند. اسوه همه ما در ابعاد مختلف: بندگی خدا، دفاع از ولایت، علم‌آموزی و معرفت، ایثار، مواسات در جامعه، مادری، تربیت نسل آینده و الگو برای اینکه نقشه راه به ما بدهند برای حرکت‌های بزرگ اجتماعی؛ این حضرت زهراست. 

بخش دیگر پیام آقا به نخبگان، یک راهبرد کلان برای ایران قوی فرمودند. کلید قوی‌تر شدن ایران این است که مرزشکنی علمی کنند نخبگان، راه‌حل‌گشایی کنند در مسائل کشور. یعنی شما که نخبه هستید، به لطف خدا، خدا بهتان استعداد داده. دولت هم وظیفه‌اش این است برای شما امکانات فراهم بکند، اما نخبه متعهد این استعداد خودش را، این هوش خودش را برای حل مسائل واقعی مردم به کار بگیرد؛ همان‌طور که بعضی‌ها به کار گرفتند: پهپاد کشاورزی ایرانی، فناوری دانش‌بنیان در آب‌شیرین‌کن برای جزایر جنوبی، درمان بیماری‌های صَعبُ‌العِلاج با رادیوداروهای ایرانی، پایش زمین و آب با محصولات ماهواره‌های سنجشی ایرانی. این‌ها بخشی از پیام حضرت آقاست. 
در دیداری که حضرت آقای محسن رضایی محضر حضرت امام عزیز جامعه رسیدند، این دیدار یک دیدار تشریفاتی نبود که دبیر شورای امنیت خدمت آقا برسند. به نظر من دکترین تصمیم‌گیری را حضرت آقا در این دیدار به آقای رضایی ترسیم فرمودند. هم‌زمان باید در چهار حوزه داخلی، فرهنگ، سیاست، اقتصاد و امنیت باید هم‌افزایی شود. پیش‌شرط همه این‌ها انسجام ملی است. پیش‌زمینه انسجام ملی؛ کی انسجام به وجود می‌آید؟ آقا فرمودند باید اطلاع‌رسانی به‌موقع داشته باشید، مسئولان پاسخ‌گو باشند، توجه داشته باشند به مطالبات مردم. لذا شورای امنیت ملی، آقا فرمودند صرفاً یک هماهنگ‌کننده دستگاه‌ها نیست، یک چارچوب است برای انسجام تصمیمات. اصل ۱۷۶ را حضرت آقا نام بردند؛ یعنی شورای امنیت ملی از یک نهاد صرفاً امنیتی دارد به یک نهاد برای تنظیم روابط بین امنیت و حکمرانی و اجرا ارتقا پیدا می‌کند. رهبر فرهیخته ما. 
بعد فرمودند نقشه راه داشته باشید برای تمام حوادث آینده، صفر تا صدش، از شروع تا پایان، پیامدهای کوتاه‌مدت و بلندمدتش را پیش‌بینی بکنید. در سطح منطقه آقا دستور دادند: اولاً ما پافشاری داریم بر شروطی که اعلام کردیم. این شرایط نه جنگ نه صلح باید مدیریت بشود. تنگه هرمز باید تحت مدیریت جمهوری اسلامی باقی بماند در عین حسن هم‌جواری با همسایگان محترم. دستاوردهای مقاومت باید به دستاورد سیاسی تبدیل بشود. امروز جمهوری اسلامی، خواهران، برادران، در اقتدار است؛ اینکه سه تا وزیر دفاع عربستان و ترکیه و پاکستان می‌آیند به جمهوری اسلامی و با دبیر شورای امنیت ملی ما دیدار می‌کنند، که قطعاً بدون مشورت با آمریکا نبوده است، یعنی آمریکا در مقابل استقامت شما و استقامت رهبر معظم ما زانو زده است. 
دشمن علی‌رغم ضعفی که دارد، ولی فعلاً هنوز عربده می‌کشد، چه نتانیاهو و چه ترامپ. یکی از محتملات این است که یک حمله همه‌جانبه سریعی داشته باشد به زیرساخت‌های کشور و ایجاد خاموشی و ترس عمومی کند در یک مدت‌زمان محدودی، عرض شود که بتواند یک خاموشی وسیع در کشور ایجاد بکند. برای تمام این عرض شود محتملات، جمهوری اسلامی فکر کرده است. دکترین دفاعی موزاییکی ما واحدهای مستقلی را ایجاد کرده که به محض اینکه یک جایی آسیب ببیند، بتوانند عرض شود وارد مدار بشوند. از این جهت ما نگرانی نداریم. 
احتمال دومشان، عرض شود فشار مستمر و شدیدتر بدون یک جنگ تمام‌عیار. هر کدام از این‌ها باشد، جمهوری اسلامی فکرش را کرده و رژیم بداند، آمریکا بداند، یک بار، دو بار، سه بار ما را آزمودید. اوایلی که شما می‌زدید، ما مقابله‌به‌مثل ما یک به یک بود. در ادامه یک به دو شد؛ یک جا زدید، دو جا خوردید. در اواخر یک جا که می‌زدید، ده جای شما با موشک‌های پرقدرت جمهوری اسلامی کوبیده می‌شد. در اواخر، برادران و خواهران بدانند، جمهوری اسلامی از موشک‌هایی استفاده کرد که شعاع ۵۰۰ متر را تخریب می‌کرد؛ یعنی رژیم واقعاً له شده، اما اخبارش را بیرون نمی‌دهد. به معنای واقعی کلمه رژیم ضربه‌فنی شده است. 
اروپای سرسپرده که می‌خواهد کمک بکند به آمریکا، آن پایگاه دیه‌گو گارسیای خودش را در اختیار عرض شود که این خبیث‌ها قرار بدهد. خب در زمان امام شهید ما، آقا محدود کرده بودند موشک ۲۰۰۰ کیلومتر بیشتر برد نداشته باشد، ولی بعد از شهادت حضرت آقا این اذن صادر شد، عملیاتی شد، شلیک هم شد و شما دیدید موشک ۴۰۰۰ کیلومتری جمهوری اسلامی از تمام موانع به لطف خدا عبور و در جای مقررش به هدف نشست. 
یک جمله هم اجازه می‌خواهم از حضرت زهرای مرضیه بخوانم. مرحوم حاج شیخ عباس قمی یک کتابی دارند به نام «اَلْأَنْوارُ الْبَهیَّة»، جلد یک، صفحه ۱۰۰ است. امام صادق علیه‌السلام لحظات آخر عمر حضرت زهرا را این‌جور ترسیم می‌کنند؛ پس حدیث است. 
امام صادق علیه‌السلام قالَ: «إِنَّ فاطِمَةَ عَلَیْهَا السَّلامُ لَمّا احْتُضِرَتْ»، زمانی که دیگر به حالت احتضار و لحظات آخر عمر شریفشان بود، «أَوْصَتْ عَلِیّاً»، چند تا وصیت به مولا امیرالمؤمنین دارد. «فَقالَتْ»، فرمودند: «أَنَا إِذا مِتُّ»، وقتی من از دنیا رفتم، «فَتَوَلَّ أَنْتَ غُسْلی»، علی جان خودت من را غسل بده، «وَ جَهِّزْنی»، خودت من را تجهیز کن، «وَ صَلِّ عَلَیَّ»، خودت بر من نماز بخوان، «وَ أَنْزِلْنی فی قَبْری»، خودت من را در قبر بگذار، «وَ أَلْحِدْنی»، خودت سنگ‌های لحد را روی من بگذار، «وَ سَوِّ التُّرابَ عَلَیَّ»، خودت روی من خاک بریز و این قبر را مساوی کن. بعد رهایم نکن علی جان، «وَ اجْلِسْ عِنْدَ رَأْسی»، بنشین بالای سر من، «قُبالَةَ وَجْهی»، روبه‌روی صورتم بنشین، «فَأَکْثِرْ مِنْ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ وَ الدُّعاءِ»، خیلی برایم قرآن بخوان، برایم دعا کن، «فَإِنَّها ساعَةٌ یَحْتاجُ الْمَیِّتُ فیها إِلی أُنْسِ الْأَحْیاءِ»، این ساعتی است که خیلی میت به انس با زنده‌ها نیاز دارد. «وَ أَنَا أَسْتَوْدِعُکَ اللَّهَ»، علی جان من تو را به خدای متعال می‌سپارم، «وَ أُوصیکَ فی وُلْدی خَیْراً»، توصیه خیر دارم درباره بچه‌هایم، حسنم، حسینم، زینبم و ام‌کلثومم. 
بعد امام صادق علیه‌السلام فرمود: «ثُمَّ ضَمَّتْ إِلَیْها أُمَّ کُلْثُومٍ»، این ام‌کلثوم دوساله را حضرت در آغوش گرفت، به سینه چسباند، «فَقالَتْ لَهُ»، به حضرت امیر علیه‌السلام عرضه داشت: «إِذا بَلَغَتْ»، وقتی این دخترم بالغ شد، «فَلَها ما فِی الْمَنْزِلِ»، این جهیزیه من که هفته قبل برایتان خواندم، ۱۷ قلم جهیزیه ساده بود، فرمود علی جان دخترم ام‌کلثوم که بالغ شد این جهیزیه او باشد، «فَلَها ما فِی الْمَنْزِلِ». «فَلَمّا تُوُفِّیَتْ فَعَلَ ذلِکَ أَمیرُالْمُؤْمِنینَ»، حضرت هم مو به مو این را انجام دادند. 
بعد در روایت دیگری در «بِحار» نقل می‌کند که حضرت زهرا شروع کرد به گریه کردن. حضرت امیر علیه‌السلام فرمودند: «یا سَیِّدَتی»، ای سرور من، «ما یُبْکِیکِ؟» چرا گریه می‌کنی؟ «قالَتْ»، فرمود: «أَبْکی لِما تَلْقی بَعْدی»، برای تو گریه می‌کنم یا علی. «فَقالَ لَها»، مولا فرمود: «فَلا تَبْکی»، گریه نکن فاطمه جان، «فَوَاللَّهِ إِنَّ ذلِکَ لَصَغیرٌ عِنْدی فی ذاتِ اللَّهِ»، این مصائب در مقابل خدای متعال و دین خدا نزد من کوچک است. 
«أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَی الْقَوْمِ الظّالِمینَ وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ».

خدایا در ظهور مولایمان تعجیل بفرما.

سلام و تسلیت ما را به محضر ایشان ابلاغ بفرما.

به حق فاطمیه شر آمریکا و اسرائیل و منافقین به خودشان برگردان.

این ملت مبعوث‌شده را از عنایات خاصه رحیمیه امام زمان عَلَيْهِ السَّلَامُ پیوسته بهره‌مند بفرما. حاجاتشان، مادی و معنوی، برآورده بفرما.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ. فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ. إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ. صَدَقَ اللَّهُ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ. اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِيِّكَ الْفَرَجَ.