به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی سفیر ولایت؛ حجت‌الاسلام والمسلمین حسینی، نماینده ولی فقیه و امام جمعه کاشان، با استناد به آیه ۱۸ سوره مبارکه شوریٰ، به تبیین تقابل نگاه منکران معاد و مؤمنان نسبت به رستاخیز پرداخت و با تأکید بر ضرورت همراهی «خوف و رجا» در منظومه معرفتی مؤمن، همگان را به بهره‌گیری از تعقیبات مشترکه نبوی جهت پرده‌پوشی بر خطایا و در امان ماندن از رسوایی در پیشگاه الهی سفارش کرد.
شتاب‌زدگی منکران در برابر خشیت مؤمنان از رستاخیز
حجت‌الاسلام والمسلمین حسینی با اشاره به پیام‌های معرفتی سوره مبارکه شوریٰ اظهار داشت: قرآن کریم در آیه ۱۸ این سوره وضعیت دو گروه را ترسیم می‌فرماید؛ گروه نخست کسانی هستند که به معاد باور ندارند و با تمسخر و ریشخند می‌گویند خدایا زودتر معاد را برسان.
وی افزود: قرآن درباره آنان می‌فرماید «يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِهَا»؛ یعنی به جهت عدم ایمان به آن ساعت و روز جزا، با حالت استهزا شتاب دارند که قیامت زودتر فرا رسد.
امام جمعه کاشان در ادامه با تبیین تمایز بنیادین رویکرد مؤمنان تصریح کرد: در مقابلِ منکران، اهل ایمان قرار دارند که قرآن درباره‌شان می‌فرماید «وَالَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْهَا»؛ یعنی اهل ایمان، همواره از هیبت قیامت نوعی ترس، پروا و خشیت قلبی در درون خود دارند.
ریشه خوف مؤمنان در کلام آیت‌الله جوادی آملی
امام جمعه کاشان با اشاره به آراء مفسران برجسته قرآن کریم در این‌باره گفت: حضرت آیت‌الله جوادی آملی پیرامون علت اینکه مؤمنان عبارت «مُشْفِقُونَ مِنْهَا» دارند و از قیامت هراسانند، می‌‌فرمایند این ترس ناشی از آن است که بالاخره برای همه ما انسان‌ها در مسیر زندگی لغزش‌ها و خطاهایی رخ داده است؛ از این جهت مؤمن همواره نسبت به عاقبت اعمال خود یک خوف و نگرانی درونی دارد.
تلازم بیم و امید؛ دیدگاه علامه شبّر پیرامون حقیقت بندگی
نماینده ولی فقیه در کاشان در بخش دیگری از بیانات خود با استناد به دیدگاه‌های تفسیری علامه شبّر خاطرنشان کرد: علامه شبّر در تفسیر شریف خود بیان می‌دارد هرچند مؤمنان بر اساس آیه شریفه خوف دارند، اما این خوفِ تنها نیست؛ بلکه در کنار آن، «رجا و امید» به فضل الهی نیز وجود دارد و اهل ایمان همواره خوف و رجا را توأمان حفظ می‌کنند.
وی در توضیح حقیقت خوف و رجا بر اساس روایات اهل‌بیت (ع) تأکید کرد: معنای خوف و رجا آن است که انسان بگوید اگر من تمام اعمال صالح روی کره زمین را هم انجام دهم، باز این خوف را دارم که مبادا عملم پذیرفته نشده باشد؛ و از طرف دیگر آن‌قدر به رحمت حق امیدوار باشم که بگویم حتی اگر همه گناهان را هم مرتکب شده باشم، باز وسعت رحمت الهی قادر است تمامی آن‌ها را ببخشد و قلم عفو بر آن‌ها بکشد.